II SA/Lu 2/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor, Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński (sprawozdawca), Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi J. S. i E. B. – S. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. oddala skargę; II. przyznaje [...] P. J. od Skarbu Państwa /Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie/ kwotę 292, 80 /dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100/ złotych tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu, w tym 52, 80 /pięćdziesiąt dwa 80/100/ złotych tytułem należnego podatku od towarów i usług oraz 17 /siedemnaście/ złotych tytułem zwrotu poniesionych wydatków. Starosta, na wniosek U. D., decyzją z dnia [...], Nr [...] udzielił inwestorce pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działkach nr ewid. 1795/3, 1794/3 oraz 1793/3, przy ul. L. 27 w K. Do wniosku inwestorka dołączyła oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz 4 egz. projektu budowlanego sporządzonego przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane. Spełnione zostały wymagania określone w art. 32 ust. 4 oraz art. 33 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. W toku postępowania E. B.-S. oraz J. S. wnieśli swoje zastrzeżenia do zamiaru inwestora w kontekście decyzji PINB zobowiązującej go do dokonania robót rozbiórkowych przy budynku będącym przedmiotem prowadzonego postępowania. Organ odwoławczy wystąpił do PINB o informację na temat wykonania nakazanych robót i uzyskał informację o ich wykonaniu. Następnie postanowieniem zobowiązał inwestora do usunięcia wskazanych nieprawidłowości w projekcie budowlanym w określonym terminie. Obowiązek ten U. D. wykonała. Po zbadaniu złożonych dokumentów i stwierdzeniu ich kompletności oraz zgodności projektu zagospodarowania terenu z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Starosta wydał decyzję o pozwoleniu na budowę. Od tej decyzji odwołanie wnieśli E. B.-S. i J. S. - właściciele sąsiedniej nieruchomości, którzy podnieśli, że projekt budowlany jest niejednoznaczny i budzi wiele zastrzeżeń. Ich zdaniem ustalenia omawianego projektu naruszają przepisy prawa budowlanego, poprzez uwzględnienie okna w poddaszu, w odległości mniejszej niż 4m od granicy z ich działką oraz pozostawienie tarasu, który także powinien być zlikwidowany na podstawie wcześniejszych decyzji PINB. Ponadto odwołujący wskazali, że oświadczenie U. D. oraz informacja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego co do wykonania robót rozbiórkowych są fałszywe. Wojewoda decyzją z dnia [...], Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Odnosząc się do argumentów zawartych w odwołaniu organ odwoławczy uznał, że nie znajdują one oparcia w materiale dowodowym, ani też w obowiązujących przepisach prawa. Zgodnie z treścią projektu budowlanego, przedstawionego przez inwestorkę zamierzeniem jej jest rozbudowa budynku na całej długości od strony zachodniej. Natomiast podnoszona przez odwołujących się kwestia okien, tarasu oraz drzwi po stronie wschodniej budynku została zakończona w odrębnym postępowaniu prowadzonym przez organy nadzoru budowlanego. Wydany przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakaz rozbiórki tarasu oraz likwidacji otworów w ścianie wschodniej budynku oraz w połaci dachowej został wykonany, co wynika z oświadczenia inwestora oraz informacji PINB. Organ uznał, że w tym stanie faktycznym nie ma podstaw do kwestionowania prawdziwości tych informacji, a podnoszony w odwołaniu fakt sfałszowania dokumentów, nie znajduje potwierdzenia w zgromadzonych aktach, a także nie potwierdzają go załączone przez skarżących fotografie, z których wynika, że drzwi wejściowe zostały zlikwidowane, okna zamurowane pustakami szklanymi, okno połaciowe zabudowane blachą, a taras odcięty od konstrukcji obiektu i zrzucony na powierzchnię terenu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie E. B.-S. oraz J. S. powtórzyli zarzuty powołane w odwołaniu z 1 października 2009 r. Ponadto dodali, że ustalenia PINB są nieprawidłowe, a wręcz rozbieżne, nie poprzedzone kontrolą, z której wynikałoby, czy omawiane roboty zostały faktycznie wykonane. Rozstrzygnięcie natomiast opiera się jedynie na dokumentach, które mogą być sfałszowane. Zdaniem skarżących ze złożonych przez nich zdjęć jasno wynika, że okno w poddaszu nie zostało zlikwidowane, a jedynie przykryte blachą, co nie spełnia w pełni przepisów przeciwpożarowych. Zdaniem skarżących w projekcie rozbudowy nadal uwzględniony jest taras oraz okna od strony ich działki i w związku z tym nie wiadomo, które dokumenty są poprawione. Ponadto podnieśli, że zwrócili się o wydanie wykazu dokumentów i mapek przedstawiających stan i wygląd budynku U. D. od strony ich działki po rozbudowie. Jednak tych dokumentów nie otrzymali. W odpowiedzi na skargę organ drugiej instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wskazując przy tym, że skarga nie wnosi nowych argumentów, które mogą mieć wpływ na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznając skargę zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd orzeka w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwana jako p.p.s.a.). Skarga w przedmiotowej sprawie jest niezasadna. W ocenie Sądu organ administracji rozpoznając sprawę wydał prawidłową decyzję pozostającą w zgodzie zarówno z przepisami postępowania administracyjnego, jak i prawa materialnego. Mając na uwadze zgromadzony w postępowaniu materiał dowodowy należy stwierdzić, że w omawianej sprawie nie zachodzą wątpliwości co do ustaleń faktycznych organów administracji. U. D. złożyła wniosek o pozwolenie na rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę (o której mowa w sprawie) i nadbudowę obiektu budowlanego. Zatem w przedmiotowej sprawie inwestorka w celu realizacji zamierzenia budowlanego musiała uzyskać pozwolenie na rozbudowę na podstawie art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Wymogi wniosku o pozwolenie na budowę, wymagane dokumenty i tryb postępowania w sprawie pozwolenia na budowę określają przepisy art. 32 - 35 ustawy. W myśl art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie i złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Stosownie do art. 33 ust. 2 ustawy do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć: 1) cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem o wpisie autora projektu na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, aktualnym na dzień opracowania projektu; 2) oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; 3) decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Wymogi, jakim powinien odpowiadać projekt budowlany określa art. 34 i 35 ustawy. Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdza kompletność takiego projektu w zakresie określonym w ww. przepisach. Z akt postępowania administracyjnego wynika, iż inwestorka spełniła wymagania przewidziane przytoczonymi przepisami. Dołączony do wniosku projekt jest kompletny i odpowiada wymogom określonym w art. 34 ust. 3 ustawy, wbrew zarzutom skargi. Prawidłowe jest również ustalenie organów administracji, że projektowana rozbudowa budynku zgodna jest z przepisami techniczno-budowlanymi i nie narusza uzasadnionych interesów osób trzecich (art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy). Należy podkreślić, że będąca przedmiotem udzielonego pozwolenia rozbudowa budynku mieszkalnego U. D. będzie realizowana po stronie zachodniej tego budynku, podczas gdy stanowiąca własność skarżących działka nr 1791 sąsiaduje z działką inwestorski od strony wschodniej. Już z tego tylko względu projektowana rozbudowa nie może naruszać interesu skarżących. Podnoszona w skardze okoliczność, iż na niektórych mapach projektu nie zostały wykreślone części obiektu (taras i okna), co do których zapadły ostateczne decyzje nakazujące rozbiórkę (które w świetle prawidłowych ustaleń organów administracji zostały już wykonane) nie ma znaczenia dla oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Pozwolenie na rozbudowę nie odnosi się bowiem do tych elementów obiektu. Organy obu instancji dokonały kontroli złożonych przez inwestora dokumentów stosownie do treści zacytowanych wyżej przepisów i po stwierdzeniu, że spełnione zostały wszystkie określone tam wymogi - nie mogły odmówić wydania decyzji na omawianą rozbudowę (art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego). W związku z faktem, iż żadne dokumenty, na których organy oparły swoje rozstrzygnięcia nie budziły wątpliwości, nie zachodziła potrzeba przeprowadzenia dodatkowych dowodów. Chodzi tu m.in. o kwestionowane w skardze oświadczenie U. D. z dnia 4 sierpnia 2009 r. (k.12 akt adm.) oraz pismo PINB z 31 sierpnia 2009 r.(k. 11 akt adm.), w których potwierdzono wykonanie prac polegających na rozbiórce tarasu i schodów oraz likwidacji otworów okiennych i drzwiowych nakazanych decyzjami PINB. Odnosząc się do zarzutów skarżących, iż powyższe dokumenty są sfałszowane, uznać należy, że są one bezzasadne, bowiem sfałszowanie to nie zostało w żaden sposób udowodnione. Ponadto zdjęcia, które znajdują się w aktach sprawy, wbrew twierdzeniom strony skarżącej, świadczą o tym, że w rzeczywistości prace nakazane decyzjami organu nadzoru zostały wykonane. Na zdjęciach tych bowiem widnieje budynek bez tarasu, który leży na ziemi oraz pokrycie dachowe, na którym nie ma okna. Fakt wykonania nakazanych robót rozbiórkowych nie może być przy tym kwestionowany przez organy administracji architektoniczno-budowlanej – co należy podkreślić – w świetle jednoznacznego oświadczenia złożonego w tym względzie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (k.11 akt adm.). Zgodnie bowiem z dyspozycją art. 84a ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego to do organów nadzoru budowlanego, kontrolujących stosowanie przepisów prawa budowlanego należy sprawdzenie wykonania obowiązków wynikających z decyzji i postanowień wydanych na podstawie przepisów prawa budowlanego. W świetle powyższej argumentacji, wskazującej na pozytywną ocenę procesu decyzyjnego i wyników wykładni przepisów prawnych, dokonanej przez organ przy wydawaniu zaskarżonej decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie nie stwierdził niezgodności zaskarżonej decyzji z przepisami prawa. Z tych względów skargę jako niezasadną należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).