II SA/Lu 200/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie nakazania przedłożenia określonych dokumentów p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Stosownie do art. 50 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", legitymacja skargowa w postępowaniu sądowo – administracyjnym a więc prawo wniesienia skargi przysługuje między innymi temu, kto ma we wszczęciu postępowania interes prawny a więc temu, którego prawa lub obowiązki kształtuje zaskarżony akt lub temu, któremu prawo to przyznaje ustawa. Zgodna zaś z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznika Praw Obywatelskich. W sprawie niniejszej skargę na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. wydaną w postępowaniu naprawczym, bez uprzedniego zaskarżenia tego aktu do organu administracji drugiej instancji, wniósł projektant budynku, którego dotyczy decyzja objęta skargą. Z unormowania art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej "k.p.a.", nie wynika aby projektantowi budynku przysługiwał przymiot strony w postępowaniu administracyjnym, w którym zapadła zaskarżona decyzja. Przymiotu takiego nie dają mu także przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.). Projektant budynku, którego dotyczy postępowanie naprawcze nie ma bowiem interesu prawnego w zaskarżaniu rozstrzygnięć organu administracji dotyczących zaprojektowanego przez niego obiektu budowlanego. Nadto podkreślić należy, że wniesienie skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, stosownie do unormowania art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., poprzedzone musi być wyczerpaniem środków zaskarżenia. Wniesienie skargi przez podmiot, któremu zgodnie z treścią art. 28 k.p.a. i art. 50 § 1 i 2 p.p.s.a. nie przysługuje legitymacja skargowa w postępowaniu sądowo – administracyjnym, bez uprzedniego wniesienia środka zaskarżenia przysługującego w toku postępowania administracyjnego od objętej skargą decyzji, w świetle art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., czyni skargę z innych przyczyn niedopuszczalną, co skutkuje koniecznością jej odrzucenia. Z tych względów należało orzec jak w sentencji postanowienia.