II SA/Lu 201/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..] Nr [..] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Pismem z dnia 16 lutego 2008 r. M. D. reprezentowana przez radcę prawnego wniosła skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..]., zamieszczając w niej jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując przedmiotowy wniosek zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej "ppsa", wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże Sąd na wniosek skarżącego, może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (§3). Celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny, a nie przesądzanie okoliczności faktycznych i prawnych rozpoznawanej sprawy. Ponadto cytowany przepis stanowi wyjątek od ogólnej zasady postępowania administracyjnego odnoszącej się do natychmiastowej wykonalności ostatecznych aktów administracyjnych nawet w sytuacji kwestionowania legalności takich aktów przed sądem administracyjnym. Podstawową zasadą postępowania administracyjnego jest trwałość decyzji ostatecznych, a co się z tym wiąże - domniemanie mocy obowiązującej decyzji. Jednakże wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć wyłącznie takich aktów lub czynności które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Wskazując, że zobowiązanemu służą w postępowaniu egzekucyjnym zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego ustawa z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) określiła zarówno podstawy tych zarzutów (art. 33), jak i zasadę, że samo wniesienie tych zarzutów przez zobowiązanego nie wstrzymuje czynności egzekucyjnych (art. 35). Wydane na podstawie art. 34 § 4 przywołanej ustawy postanowienia o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego jest niewątpliwie aktem podlegającym zaskarżeniu do Sądu administracyjnego, jednakże akt ten nie nakłada na zobowiązanego żadnych nowych obowiązków i ciężarów, które nie wynikałyby już z innych aktów, jest więc aktem, który sam w sobie nie podlega wykonaniu, a zawiera jedynie stwierdzenie pewnego istniejącego stanu prawnego. Funkcją Sądu jest kontrola legalności aktów również tych z zakresu postępowania egzekucyjnego w administracji, nie zaś podejmowanie rozstrzygnięć w tym postępowaniu czy działań należących do kompetencji organu egzekucyjnego. W związku z tym wniosek o "wstrzymanie postępowania egzekucyjnego do czasu rozpatrzenia skargi" nie sposób traktować inaczej jak wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego, które jest - jak to wyżej wskazano - rozstrzygnięciem nie podlegającym wykonaniu. Z tych też przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 ppsa, należało orzec jak w sentencji postanowienia.