II SA/Lu 202/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. F. na postanowienie Inne z 25 listopada 2025 r., sygn. 3025-1.Ds.21.2022 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej – postanowienia o umorzeniu postępowania przygotowawczego postanawia odrzucić skargę. M. F. (dalej także jako: skarżący) złożył wniosek, skierowany do Prokuratury Okręgowej w Z. , o wydanie odpisu postanowienia Prokuratora Okręgowego w Z. (z 9 maja 2025 r.) o umorzeniu postępowania przygotowawczego w sprawie o sygn. 3025-1.Ds.21.2022, przy czym jako podstawę uzasadniającą jego żądanie określił przepisy art. 2 i art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r., poz. 902; dalej jako: u.d.i.p.), Prokurator Okręgowy w Z. - w odpowiedzi na ten wniosek, w piśmie z 22 października 2025 r., wskazał, że żądany dokument nie podlega udostępnieniu w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej i z tego powodu wniosek skarżącego zostanie rozpoznany w trybie art. 156 kodeksu postępowania karnego (k.p.k.) Zarządzeniem z 28 października 2025 r., Prokuratur Okręgowy w Z. , działając na podstawie art. 156 § 5 i 5b k.p.k., nie wyraził zgody na wydanie pełnomocnikowi M. F. - osobie niebędącej stroną postępowania - kopii postanowienia z 9 maja 2025 r., o umorzeniu postępowania w sprawie o sygn. 3025-1.Ds.21.2022. W uzasadnieniu tego zarządzenia Prokurator Okręgowy wskazał, że wniosek nie może być rozstrzygnięty w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż zgodnie z treścią art. 1 ust. 2 u.d.i.p., przepisów tej ustawy nie stosuje się, gdy są one sprzeczne z przepisami ustaw szczególnych, a takim jest art. 156 k.p.k., który określa zasady dostępu do materiałów zgormadzonych w toku postępowania przygotowawczego. Zażalenie na powyższe zarządzenie z 28 października 2025 r. złożył - na podstawie art. 302 § 1 k.p.k. - pełnomocnik skarżącego, zarzucając m.in. naruszenie art. 61 Konstytucji; wnosząc na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. o zmianę tego zarządzenia. Postanowieniem z 25 listopada 2025 r. Prokurator Okręgowy w Z. , działając na podstawie art. 302 § 3 k.p.k., art. 465 § 1 k.p.k. oraz art. 31 § 1 pkt 5 ustawy Prawo o prokuraturze, utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie. Skarżący wniósł - na podstawie art. 50 § 1, art. 52 § 1 i § 2, art. 53 § 1, art. 54 § 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143; dalej: p.p.s.a.) - skargę na powyższe postanowienie Prokuratora Okręgowego w [...], zarzucając naruszenie art. 2 ust. 1 u.d.i.p., poprzez błędne przyjęcie, że powołany przepis nie znajduje zastosowania w ustalonym stanie faktycznym. Zarządzeniem z 15 stycznia 2026 r., Prokurator Okręgowy uznał w/w skargę za środek odwoławczy od postanowienia z 25 listopada 2025 r. i na podstawie art. 118, art. 326 § 3 pkt 4, art. 429 § 1 oraz art. 465 § 1 k.p.k. odmówił jego przyjęcia. Na skutek zażalenia na to zarządzenie - wniesionego na podstawie art. 429 § 2 k.p.k. - Sąd Okręgowy w L. postanowieniem z 17 lutego 2026 r., uchylił zarządzenie Prokuratora Okręgowego w Z. z 15 stycznia 2026 r. i przekazał sprawę temu organowi celem nadania skardze dalszego biegu, w trybie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Prokurator Okręgowy w Z. przekazał skargę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie, wnosząc przy tym o odrzucenie skargi, jako że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W pierwszej kolejności wskazać należy na czynności procesowe - skarżącego oraz Prokuratora Okręgowego w Z. - dokonane w sprawie przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, co ma istotne znaczenie dla oceny dopuszczalności skargi. Jest niekwestionowaną okolicznością, że wniosek skarżącego z 8 października 2025 r. skierowany został do Prokuratury Okręgowej w Z. , a ponadto żądanie zawarte w tym wniosku oparte zostało na przepisach art. 2 i art. 3 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p. i obejmowało wydanie odpisu postanowienia Prokuratora Okręgowego w Z. z 9 maja 2025 r. o umorzeniu postępowania przygotowawczego w sprawie sygn. 3025-1.Ds.21.2022. Jak wynika wprost z treści pisma Prokuratora Okręgowego w Z. z 22 października 2025 r., sporządzonego w odpowiedzi na powyższy wniosek, organ ten poinformował stronę, że jej wniosek "nie może być zrealizowany" w trybie określonym w ustawie o dostępie do informacji publicznej, gdyż kwestie udostępnienia informacji o postępowaniu przygotowawczym reguluje art. 156 k.p.k. W związku z tym poinformowano stronę, że sporny wniosek zostanie rozpoznany w sprawie o sygn. 3025-1.Ds.21.2022 (k. 2304 akt sprawy sygn. 3025-1.Ds.21.2022). W toku dalszych czynności w sprawie Prokurator Okręgowy w Z. , zarządzeniem z 28 października 2025 r., wydanym na podstawie art. 156 § 5 i 5b k.p.k., odmówił udostępnienia skarżącemu akt postępowania przygotowawczego (k. 2305 akt sprawy sygn. 3025-1.Ds.21.2022). Na powyższe zarządzenie pełnomocnik skarżącego wniósł - na podstawie art. 302 § 1 k.p.k. - zażalenie, które Prokurator Okręgowy w Z. uznał za niezasadne i postanowieniem z 25 listopada 2025 r. utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie. Biorąc pod uwagę wyżej opisane czynności procesowe, nie budzi żadnych wątpliwości, że Prokurator Okręgowy w Z. , po pierwsze, poinformował skarżącego, że żądany dokument nie podlega udostępnieniu w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, a po drugie, że wniosek dotyczący udostępnienia tego dokumentu został rozpoznany w trybie określonym w przepisach rozdziału 17, Dział IV kodeksu postępowania karnego - "Przeglądanie akt i sporządzanie odpisów". Jak już wyżej wskazano, informacja Prokuratora Okręgowego w Z. o tym, że wniosek strony "nie może być zrealizowany" w trybie określonym w ustawie o dostępie do informacji publicznej, zawarta została w skierowanym do pełnomocnika skarżącego piśmie z 22 października 2025 r. Wskazana czynność Prokuratora Okręgowego w Z. zakończyła wstępny etap postępowania zainicjowanego wnioskiem strony o udostępnienie informacji publicznej, prowadzonego w trybie określonym w cyt. ustawie o dostępie do informacji publicznej. Czynność ta odpowiadała wymogom formalnym określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p., albowiem w sytuacji, gdy wnioskodawca żąda udzielenia informacji publicznych podlegających udostępnieniu w trybie odrębnym od określonego w cyt. ustawie o dostępie do informacji publicznej, organ nie ma obowiązku wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji, lecz jedynie zawiadamia, że żądane dane podlegają udostępnieniu w odrębnym trybie (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 13 grudnia 2016 r., sygn. akt II SAB/Lu 176/16). Należy przy tym zauważyć, że jakkolwiek czynność Prokuratora Okręgowego w Z. , stanowiąca w istocie powiadomienie w rozumieniu art. 14 ust. 2 u.d.i.p., została skutecznie dokonana - w ustawowo określonym terminie 14 dni, to skarżący miał oczywiście prawo poddania sądowej kontroli zgodności z prawem tej czynności na podstawie przepisu art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a., w trybie właściwym dla skargi na bezczynność organu. Ocena ewentualnej bezczynności Prokuratora Okręgowego w Z. w zakresie rozpoznania wniosku strony z 8 października 2025 r. wykracza jednak poza granice niniejszej sprawy. Zupełnie inną kwestią jest kontrola instancyjna rozstrzygnięć podejmowanych przez właściwe organy postępowania w zakresie żądania udostępnienia akt postępowania karnego oraz wydania z tych akt uwierzytelnionych odpisów lub kopi, do których stosuje się przepisy rozdziału 17, Dział IV kodeksu postępowania karnego - "Przeglądanie akt i sporządzanie odpisów" (art. 156 i n. k.p.k.). Jest oczywiste, że rozstrzygnięcia te, a więc i objęte skargą w niniejszej sprawie postanowienie Prokuratora Okręgowego w Z. z 25 listopada 2025 r., mogą podlegać kontroli jedynie na podstawie przepisów kodeksu postępowania karnego i z możliwości takiej skarżący skorzystał. Jakkolwiek rezultat postępowania prowadzonego w tym trybie nie był dla skarżącego satysfakcjonujący, to nie można zaakceptować próby podważenia tych rozstrzygnięć w drodze skargi do sądu administracyjnego, gdyż prowadziłoby to do obejścia przepisów postępowania określonych w rozdziale 17, Dział IV kodeksu postępowania karnego, które to przepisy regulują odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi, a więc stanowią regulację szczególną w rozumieniu art. 1 ust. 2 u.d.i.p., co trafnie podniósł organ. Z tych względów zarzut naruszenia prawa materialnego - art. 2 ust. 1 u.d.i.p. nie mógł być uznany za uzasadniony. Biorąc pod uwagę wyżej podniesione argumenty należało uznać, że skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z § 3 p.p.s.a. W sprawie nie zachodziła przesłanka negatywna określona w art. 58 § 4 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd administracyjny nie może odrzucić skargi z powodu, o którym mowa w art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeżeli w tej sprawie sąd powszechny uznał się za niewłaściwy. Jak wynika z treści postanowienia Sądu Okręgowego w L. z 17 lutego 2026 r., sygn. akt [...] (k. 2337-2338 akt sprawy sygn. [...]), sąd powszechny uchylił zarządzenie prokuratora Prokuratury Okręgowej w Z. z 15 stycznia 2026 r. o odmowie przyjęcia środka odwoławczego, w wyniku czego nadano bieg skardze będącej przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie. Oznacza to, że wskazane postanowienie Sądu Okręgowego w L. wyeliminowało jedynie zaskarżone zarządzenie prokuratora Prokuratury Okręgowej w Z. z 15 stycznia 2026 r. o odmowie przyjęcia zażalenia i pozostaje bez wpływu na ocenę przesłanki dopuszczalności skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.