II SA/Lu 203/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Strona skarżąca J. W. w zażaleniu z dnia 9 kwietnia 2008 r. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od wpisu sądowego od wniesionej skargi. Strona skarżąca wezwana do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego) wniosła wypełniony i podpisany urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy żądają przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Oświadczenie strony skarżącej zawarte na urzędowym formularzu wniosku wymagało doprecyzowania w związku, z czym dwukrotnie wezwano stronę skarżącą do nadesłania dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych, które strona skarżąca nadesłała. W dniu 16 czerwca 2008 r. strona skarżąca uiściła wpis sądowy od wniesionej skargi. Referendarz sądowy stwierdził, że: Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przesłanki przyznania prawa pomocy osobie fizycznej sformułowana w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oparte są na zwrotach szacunkowych, których samodzielne stosowanie wywołuje konieczność oszacowania wystąpienia określonego w zwrocie szacunkowym stanu faktycznego. Dlatego oceniając zasadność wniosku należy wziąć pod uwagę z jednej strony wysokość obciążeń finansowych związanych z danym postępowaniem, a z drugiej realne, istniejące w chwili składania wniosku możliwości finansowe strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy. W rozpoznawanej sprawie pozostałe po opłaceniu wpisu sądowego od wniesione skargi koszty sądowe, które strona skarżąca może być zobowiązania uiścić każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192) za wyjątkiem wpisu sądowego od potencjalnej skargi kasacyjnej wynoszącego 250 złotych (§ 3 w związku z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Z oświadczeń strony skarżącej i nadesłanych przez nią dokumentów źródłowych wynika, że samodzielnie prowadzi ona gospodarstwo domowe, zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się z dorywczego zatrudnienia przynoszącego miesięczny dochód w kwocie [...] złotych. Miesięczne koszty utrzymania strony skarżącej wynoszą [...] złotych. Strona skarżąca wyjaśniła, że koszty utrzymania przewyższające jej dochody pokrywa jej córka oraz ona sama ze środków pochodzących ze sprzedaży części należących do niej przedmiotów. Środki finansowe na uiszczenie wpisu sądowego od wniesionej skargi strona skarżąca uzyskała z pracy dorywczej. W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca nie wykazała, że poniesienie przez nią pozostałych po uiszczeniu wpisu sądowego od wniesionej skargi kosztów sądowych spowoduje uszczerbek w koniecznych jej kosztach utrzymania. Stosowanie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. ma na celu ocenę realnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy. Strona skarżąca uiściwszy w niniejszej sprawie wpis sądowy od wniesionej skargi w kwocie 500 złotych dowiodła, że realnie jest w stanie bez uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania uiścić kwotę 500 złotych. Biorąc pod uwagę tą okoliczność jak i to, że pozostałe koszty sądowe w niniejszej sprawie każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych za wyjątkiem wpisu sądowego od potencjalnej skargi kasacyjnej wynoszącego 250 złotych przyjąć należy, iż strona skarżąca będzie w stanie bez uszczerbku w koniecznych dla siebie kosztach utrzymania ponieść również pozostałe po uiszczeniu wpisu sądowego od wniesionej skargi koszty sądowe. Z tego powodu referendarz sądowy nie uwzględnił wniosku strony skarżącej. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.