II SA/Lu 205/18

PostanowienieWSA w Lublinie2018-02-27

Skład orzekający: Jarosław Harczuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej świadczenia pielęgnacyjnego jest zbędny, jeśli strona jest z mocy prawa zwolniona z ponoszenia tych kosztów?
Ratio decidendi
Postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych podlega umorzeniu, jeżeli strona jest z mocy przepisów prawa (art. 239 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.) zwolniona z obowiązku ponoszenia tych kosztów. W takiej sytuacji ocena zasadności przyznania prawa pomocy staje się zbędna.
Stan faktyczny
A. A. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą świadczenia pielęgnacyjnego. Do skargi dołączył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Sąd uznał, że skarżący jest z mocy prawa zwolniony z ponoszenia kosztów sądowych w tej sprawie, co czyni wniosek o przyznanie prawa pomocy zbędnym.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie o przyznanie prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy. Stosownie do art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. A. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego uchylającą w całości decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta C. przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w C. odmawiającą przyznania mu świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad żoną i przyznającą skarżącemu świadczenie pielęgnacyjne. Do skargi dołączył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy druk PPF, w którym wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Skarżona decyzja zalicza się do wydanej w sprawie z zakresu pomocy i opieki społecznej. Dotyczy bowiem sprawy o charakterze bytowym związanej z pomocą osobie nie podejmującej zatrudniania w celu sprawowania opieki nad żoną. Skarżący jest więc w niniejszej sprawie zwolniony od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Tym samym ocena tego, czy zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych jest zbędna. Z tych powodów referendarz sądowy działając na podstawie art. 249a p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło