II SA/Lu 208/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej p o s t a n a w i a przyznać A. D. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Strona skarżąca na urzędowym formularzu symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Strona skarżąca wniosek uzasadniła tym, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkuje w domu, którego jest współwłaścicielką w [...] części i w związku z czym zajmuje w nim [...] m2, utrzymuje się z renty chorobowej w kwocie [...] złotych brutto i cierpi na schorzenie wymagające stałego leczenia farmakologicznego, którego wysokie koszty ponosi. Strona skarżąca jest współwłaścicielem w [...] części gospodarstwa rolnego o powierzchni [...] ha. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustalenie występowania przesłanki przyznania prawa pomocy unormowanej w cytowanym przepisie wymaga uwzględnienia sytuacji materialnej strony skarżącej oraz wysokości ciążących na niej obowiązków ponoszenia kosztów sądowych. Koszty sądowe prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi wynoszącego 200 złotych (§1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§3 w zw. z §1 ust. 1, § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Wysokość dochodu strony skarżącej nie pozwala jednak na poniesienie tych kosztów tak w całości jak i w części bez wywołania uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego. Prócz kosztów utrzymania koniecznego strona skarżąca ponosić musi bowiem równocześnie koszty leczenia, które w stosunku do wysokości jej dochodu, jak sama określa, są wysokie. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.