II SA/Lu 209/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 17 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na decyzję Wojewody z dnia [..]., Nr [..] w przedmiocie odszkodowania za grunt przyjęty pod ulicę; w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. S. S. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku wyjaśniła, że uchybiła terminowi do wniesienia skargi, gdyż osoba przy pomocy której skarga została sporządzona i nadana na poczcie błędnie zaadresowała kopertę zawierającą skargę. Zamiast jako adresata wpisać organ administracji za pośrednictwem którego zależało wnieść skargę, jako adresat wpisany został Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie. Sąd zważył, co następuje: Wniosek jako niezasadny podlega oddaleniu. Z akt sprawy wynika, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi, określonemu w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej ustawa). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 §1 i 2 ustawy). Skarżąca zachowała powyższy termin, gdyż o uchybieniu terminu do wniesienia skargi dowiedziała się w dniu 5 kwietnia 2008 r. zaś wniosek w tym przedmiocie został złożony (nadany na poczcie) w dniu 11 kwietnia 2008 r. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zatem o przywróceniu terminu do dokonania czynności procesowej decyduje brak winy w uchybieniu, co strona powinna uprawdopodobnić. Dla oceny istnienia lub braku winy w uchybieniu terminu przyjąć należy obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. Sąd Najwyższy w postanowieniu z 14 stycznia 1972 r., sygn. akt II CRN 448/71, opubl. OSP z 1972 r., Nr 7-8, poz., 144). Zatem brak winy może uzasadniać jedynie szczególna okoliczność o charakterze obiektywnym, która nawet przy wykazaniu należytej staranności uniemożliwiła dokonanie określonej czynności procesowej (por. Postanowienie NSA z dnia 6 maja 2008 r., sygn. akt I OZ 307/08, nie publ.). W świetle okoliczności podniesionych przez skarżącą brak jest podstaw do oceny, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Błąd osoby, którą posłużyła się skarżąca w nadaniu skargi na poczcie, a polegający na niewłaściwym zaadresowaniu przesyłki zawierającej skargę, nie może być poczytany jako brak winy. Wpisanie jako adresata sądu administracyjnego mimo, że zaskarżona decyzja zawierała jednoznaczne pouczenie, iż skargę należy wnieść za pośrednictwem organu administracji, który wydał zaskarżoną decyzję świadczy co najmniej o niedbalstwie osoby dokonującej tej czynności. Zawinienie osoby trzeciej, której wyboru dokonała skarżąca traktować należy jak zawinienie samej skarżącej ze skutkami z tego wynikającymi. Z tych względów należało orzec jak w sentencji postanowienia.