II SA/Lu 210/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki Wodnej na decyzję Starosty z dnia [..]., nr [..] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwał Walnego Zgromadzenia Spółki Wodnej w zakresie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis ten stanowi wyjątek od ogólnej zasady postępowania administracyjnego odnoszącej się do natychmiastowej wykonalności ostatecznych aktów administracyjnych, nawet w sytuacji kwestionowania legalności takich aktów przed sądem administracyjnym. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie występują przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z dnia [..]r. o utrzymaniu w mocy decyzji Starosty z dnia [..]., znak: [..], dotyczącej stwierdzenia nieważności uchwał Walnego Zgromadzenia Spółki Wodnej , podjętych w dniu 21 grudnia 2007 r., dotyczących: przyjęcia nowych członków spółki, zatwierdzenia bilansu rocznego oraz rachunku wyników za 2006 r., przyjęcia planu pracy i planu rzeczowo – finansowego spółki na rok 2007, udzielenia absolutorium i zatwierdzenia sprawozdania zarządu za rok 2006, zatwierdzenia sprawozdania komisji rewizyjnej za rok 2006, a także przyjęcia i zatwierdzenia zmian w statucie spółki. Analiza akt sprawy wskazuje, iż wykonanie tej decyzji nie spowoduje powstania trudnych do odwrócenia skutków, jak również nie spowoduje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. Nadto strona skarżąca nie wskazała argumentu, który mógłby zmieniać taką ocenę. W szczególności argumentem takim nie może być twierdzenie, iż dotychczasowe postępowanie Starosty świadczy o tym, że organ ten doprowadzi do rozwiązania i likwidacji spółki i, co za tym idzie, zaprzestania prowadzenia jedynej dla Z. oczyszczalni ścieków. Uchwały, których nieważność została stwierdzona zaskarżona decyzją, nie przesądzały bowiem o istnieniu bądź nieistnieniu spółki. Również ze statutu spółki nie wynika, wbrew twierdzeniom wnioskodawcy, by stwierdzenie nieważności przedmiotowych uchwał Walnego Zgromadzenia spółki sparaliżowało bieżącą jej pracę i uniemożliwiło kontynuowanie działalności. Wobec powyższego, należało wniosek oddalić wobec braku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.