II SA/Lu 212/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..]. Nr [..] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu - w zakresie wniosku T. M. o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a : przyznać T. M. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej . T. M. w dniu 7 kwietnia 2008 r. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 9 kwietnia 2008 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie pozostawił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Odpis tego zarządzenia doręczono skarżącej w dniu 20 maja 2008 r. (k.25). W dniu 26 maja 2008 r. złożyła ona sprzeciw wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: "ustawa", wobec wniesienia sprzeciwu w terminie, zarządzenie z dnia 9 kwietnia 2008 r. utraciło moc. Sprawa podlega zatem rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, to jest poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z oświadczenia skarżącej, dokumentów dołączonych przez nią do wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dokumentów dołączonych przez męża skarżącej W. M. do wniosku o przyznanie prawa pomocy (k.8-23 akt sądowych sprawy o sygn. akt II SA/Lu 170/08) wynika, że prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem i trojgiem pełnoletnich uczących się dzieci, z którymi zamieszkuje w domu o powierzchni 260 m2. Miesięczny dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej wynosi 4.647 złotych. Ponadto skarżąca wraz z mężem jest właścicielem samochodu ciężarowego marki Star 200 rok produkcji 1982, ciągnika rolniczego rok produkcji 1989, maszyn rolniczych, samochodu osobowego marki Fiat Punto rok produkcji 1996 i zabudowań gospodarczych. Skarżąca posiada ujemne saldo na rachunku bankowym oraz dwa kredyty bankowe w wysokości 4.000,00 złotych i 6.400,00 złotych. Jednakże, jak podniosła skarżąca, jej rodzina nie uzyskuje w rzeczywistości wykazanych dochodów z gospodarstwa rolnego, gdyż mąż skarżącej w wyniku pobicia przebywał przez pół roku na zwolnieniu lekarskim, nie mogąc wykonywać prac w gospodarstwie rolnym. Ciężko chora jest również skarżąca, która, po przebytej operacji w szpitalu w B, wymaga długotrwałej rekonwalescencji. Ponadto wskazała, iż ponosi obecnie zwiększone wydatki w związku z podwyżkami cen środków obrotowych niezbędnych do utrzymania gospodarstwa rolnego. Z powyższego wynika, iż sytuacja materialna skarżącej T. M. jest na tyle trudna, że mimo wykazanych dochodów i posiadanego majątku, nie może ona ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Długotrwała, udokumentowana choroba skarżącej i jej męża czynią wiarygodnym stanowisko wyrażone w sprzeciwie, iż skarżąca oraz jej rodzina aktualnie nie osiągają wskazanych w dokumentach dołączonych do wniosku o prawo pomocy dochodów, które są obliczane w oparciu o kryterium powierzchni użytków rolnych, bez uwzględnienia takich czynników, jak np. sytuacja osobista rolnika. Powyższa okoliczność uzasadnia zatem, wobec spełnienia przesłanki określonej w przepisie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy, przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z tych względów, na podstawie powołanych przepisów, Sąd orzekł, jak w postanowieniu.