II SA/Lu 213/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [..] nr [..] w przedmiocie zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku postanawia odrzucić skargę. Pismem datowanym stemplem pocztowym na dzień 12 lutego 2008 r. A. K. skierował bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [..]., otrzymaną w dniu 17 stycznia 2008 r. Pismo to wpłynęło do Biura Podawczego Sądu w dniu 14 lutego 2008 r., a następnie na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z tego samego dnia zostało przekazane dnia 19 lutego 2008 r. Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu , a więc właściwemu organowi administracji, za którego pośrednictwem powinno zostać wniesione. Pismo zostało dostarczone do organu w dniu 21 lutego 2008 r. Zaskarżona decyzja zawiera pouczenie o 30 – dniowym terminie do wniesienia skargi do Sądu, liczonym od daty doręczenia decyzji, oraz wskazuje tryb wniesienia skargi - za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego jako organu, który wydał zaskarżoną decyzję. W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarżący uchybił przewidzianemu w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej – p.p.s.a.) 30 – dniowemu terminowi do wniesienia skargi, liczonemu od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ administracji przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Od dnia 1 stycznia 2004 r., a więc od dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej zasadniczo sądownictwo administracyjne, do dnia 31 grudnia 2005 r. ustawodawca przewidział okres przejściowy, w trakcie którego skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, w 30 – dniowym terminie określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a., sąd administracyjny przekazywał organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ze skutkiem takim, jakby skarga została wniesiona zamiast do Sądu, bezpośrednio do organu. Jednak zgodnie z art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1271 ze zm.) po dniu 1 stycznia 2006 r. powyższa zasada przekazywania skargi z fikcją zachowania terminu nie może już być stosowana. Wskazać należy również, że sąd nie ma już obowiązku przekazywania skargi właściwemu organowi, jako że nie jest organem administracji publicznej objętym dyspozycją art. 65 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, zaś podanie wniesione na skutek omyłki do sądu przed upływem przepisanego terminu nie będzie z tego powodu uważane za wniesione z zachowaniem terminu do organu administracji. Wniesienie pisma do sądu nie daje więc już żadnej ochrony przed negatywnymi skutkami uchybienia ustawowego terminu. Ustawa nie precyzuje przy tym, jakich czynności powinien dokonywać aktualnie Sąd, stwierdzając powyższe uchybienie, co niewątpliwie jest ułomnością obowiązującej procedury. Przyjąć jednak można, że jako alternatywa odrzucenia pisma jako wniesionego do organu niewłaściwego, w interesie skarżących może być dokonane przekazanie pisma właściwemu organowi, jako mające na celu przyspieszenie czynności i ewentualne zachowanie terminu. W braku jednak wyraźnej podstawy ustawowej nie można przyjmować, że od dnia 1 stycznia 2006 r. dla zachowania terminu wystarczające jest wniesienie w odpowiednim czasie skargi bezpośrednio do Sądu. W doktrynie rysują się dwie koncepcje związane z określeniem skutków wniesienia pisma do sądu administracyjnego zamiast do właściwego organu administracji publicznej. Pierwsza – bardziej restrykcyjna – argumentowana jest tym, że w ustawie (p.p.s.a.) brak przepisu stanowiącego odpowiednik art. 65 § 2 kpa, natomiast art. 54 p.p.s.a. statuuje pośredni tryb wnoszenia skargi (za pośrednictwem organu administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi). W tej sytuacji część autorów uznaje, że dla zachowania terminu konieczne jest, aby przed jego upływem pismo wpłynęło do właściwego organu administracji publicznej (H. Knysiak-Molczyk, T. Woś (red.) "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2005 r., kom. do art. 83 p.p.s.a., cyt. za Lex Polonica). Odmienny pogląd prezentuje J.P. Tarno (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004 r. s. 144 – 145) powołując się na stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone jeszcze w okresie obowiązywania art. 199 § 1 i art. 200 § 1 kpa, zgodnie z którym wniesienie skargi przed upływem terminu bezpośrednio do sądu administracyjnego czyni zadość wymaganiom ustanowionym w tych przepisach, pod warunkiem, że przed upływem tego terminu skarga zostanie nadana w urzędzie pocztowym przez sąd administracyjny pod adresem właściwego organu administracyjnego. W tym kontekście przyjmując korzystniejszą dla skarżącego koncepcję liczenia terminu wskazać należy, że termin do złożenia skargi nie został zachowany. Termin ten liczony od dnia doręczenia decyzji (17 stycznia 2008 r.) mijał w dniu 16 lutego 2008 r. W związku z tym sama skarga została nadana w terminie (12 lutego 2008 r.). Jednakże wiążący jest termin przekazania tego pisma przez Sąd (organ niewłaściwy) do organu właściwego (SKO ). Zarządzenie o przekazaniu pisma zostało wydane w dniu jego wpłynięcia i wykonane w dniu 18 lutego 2008 r. W tym miejscu zaznaczyć należy, iż nieracjonalne byłoby oczekiwanie od Sądu, iż – nie mając przy tym wiedzy, że istotny dla skarżącego termin procesowy mija za parę dni – Sąd ten w ciągu jednego dnia dokonał wszelkich czynności proceduralnych, począwszy od segregacji korespondencji, wciągnięcia pisma do ewidencji, przedstawienia do dekretacji, wydania stosownego zarządzenia przez przewodniczącego wydziału, jego wykonania, nadania pisma oraz odebrania go z siedziby sądu przez pocztę . Podsumowując - skarga została nadana do organu administracji po upływie terminu do jej wniesienia, mimo prawidłowego pouczenia skarżącego o trybie i terminie wniesienia skargi. Wobec powyższego należy stwierdzić, iż nikt poza skarżącym, który nie zastosował się do otrzymanego pouczenia, nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze, należało orzec jak w postanowieniu.