II SA/Lu 215/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Grymuza po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2020 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia odrzucić skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...] r., nr [...] – po rozpatrzeniu odwołania R. P. od decyzji wydanej z up. Wójta Gminy G. przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej [...] z dnia [...] r., nr [...] o odmowie przyznania zasiłku okresowego z tytułu bezrobocia z powodu przekroczenia kryterium dochodowego – utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Powyższa decyzja organu II instancji została doręczona odwołującej się w dniu 24 stycznia 2020 r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na powyższe rozstrzygnięcie, R. P. złożyła za pośrednictwem organu w dniu 12 marca 2020 r. (data nadania przesyłki – k.11 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, jako wniesiona z uchybieniem terminu. W myśl art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja została prawidłowo doręczona skarżącej w dniu 24 stycznia 2020 r. (odbiór przedmiotowej korespondencji pokwitowała osobiście skarżąca – zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 75 akt adm. II inst.). Wobec powyższego określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. - trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 24 lutego 2020 r. (dzień 23 lutego 2020 r., na który przypadał ostatni dzień terminu, był dniem ustawowo wolnym od pracy, stosownie więc do art. 83 § 2 p.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy). Podkreślić należy, że zaskarżona decyzja zawierała w swej treści prawidłowe pouczenie o trybie i sposobie jej zaskarżenia. Poza sporem pozostaje, że skarżąca uchybiła terminowi do złożenia skargi, dokonując tej czynności dopiero w dniu 12 marca 2020 r., przy czym zaznaczyć również należy, że nie składała wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Mając zatem na uwadze, że skarga skierowana do Sądu nadana została już po upływie terminu do jej wniesienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.