II SA/Lu 216/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego na pokrycie kosztów leczenia p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 21 marca 2013 r., wydanym na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego na pokrycie kosztów leczenia z uwagi na przekroczenie terminu do jej wniesienia. W skardze M. K. zawarł żądanie przyznania prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 247 p.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Okoliczność ta – oczywista bezzasadność skargi – zachodzi wówczas, gdy przepisy prawa niepodlegające różnej wykładni w sposób jasny i jednoznaczny wykluczają możliwość uwzględnienia żądania skarżącego. Sytuacja taka zachodzi w niniejszej sprawie, gdyż skarga M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego na pokrycie kosztów leczenia podlega odrzuceniu z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia, co zostało wskazane w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 marca 2013 r. Stąd, z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi, należało odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy w oparciu o dyspozycję art. 247 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji postanowienia.