II SA/Lu 217/99

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skarg Zbigniewa B. na decyzję Wojewody L. z dnia 31 grudnia 1998 r. (...) w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie sprzeciwu dotyczącego budowy zbiornika - oddala skargę. Działający z upoważnienia Wojewody L. Zastępca Dyrektora Wydziału Zagospodarowania Przestrzennego i Nadzoru Budowlanego decyzją, z dnia 31 grudnia 1998 r. wydaną, na podstawie art. 138 par. 1 pkt 2 Kpa oraz art. 87 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./, po rozpatrzeniu odwołania Jerzego B. od decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w L. z dnia 30 października 1998 r. (...) wnoszącej sprzeciw w sprawie zgłoszenia, złożonego przez Jerzego B., budowy zbiornika na nieczystości na działce nr 1430 w W.-S. gmina S. - uchylił zaskarżoną, decyzję w całości i umorzył postępowanie w pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że Jan B. w piśmie z dnia 8 października 1998 r. zgłosił zamiar budowy ogrodzenia i zbiornika na nieczystości na działce nr 1430 w W.-S. Pismem z dnia 12 października 1998 r. (...) Urząd Rejonowy w L. poinformował go, że nie wnosi sprzeciwu do projektowanej budowy zbiornika. Następnie w związku z interwencją, sąsiada Zbigniewa B., który podniósł zarzut niezgodności mapy geodezyjnej na gruncie oraz istnienia, użytkowanej studni, organ I instancji wydał zaskarżaną, decyzję. Uzasadnił ją koniecznością, rozstrzygnięcia, czy istniejąca na działce Zbigniewa B. studnia jest użytkowana. Zgodnie z art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, organ ma 30 dni na rozpatrzenie wniosku dotyczącego zamiaru rozpoczęcia robót budowlanych. Powinien w tym czasie zapoznać się ze stanem faktycznym wynikającym z wniosku, bowiem zajęcie stanowiska o wniesieniu lub nie sprzeciwu daje inwestorowi i innym stronom postępowania określone obowiązki. Poinformowanie pismem inwestora o braku sprzeciwu dawała mu uprawnienie do wykonania zbiornika zgodnie ze zgłoszeniem, z czego inwestor skorzystał i zbiornik przedmiotowy wybudował. W tej sytuacji niezrozumiałą, wydaje się decyzja o wniesieniu sprzeciwu uzasadniona koniecznością, przeprowadzenia postępowania dowodowego w celu ustalenia konkretnych faktów. Decyzja ta jest bezzasadna, a postępowanie w sprawie budowy zbiornika już zrealizowanego zgodnie z przepisami - bezprzedmiotowe. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł Zbigniew B., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. Zarzucił, że przedmiotowy zbiornik pobudowany został w bliskiej odległości od użytkowanej przez niego studni, co stwarza zagrożenie sanitarno-epidemiologiczne. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje kontrolę w zakresie zgodności wydanej decyzji z prawem, do czego jest uprawniony w myśl art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ Zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Poza sporem w sprawie pozostaje, że inwestor zgłosił na piśmie właściwemu organowi zamiar budowy zbiornika na nieczystości. Zgodnie z art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ do wykonania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia ; właściwy organ nie wniesie sprzeciwu. W okresie 30 dni o których mowa w tymże przepisie właściwy organ winien przeprowadzić postępowanie mające na celu sprawdzenie, czy realizacja zgłoszonego obiektu budowlanego będzie zgodna z obowiązującym prawem oraz, czy nie naruszy słusznych interesów właścicieli działek sąsiednich. W sprawie niniejszej organ I instancji pismem z dnia 12 października 1998 r. poinformował inwestora, że nie wnosi sprzeciwu do projektowanej budowy zbiornika. Pismo to była w istocie stanowiskiem organu, że projektowana inwestycja spełnia prawne wymogi i może być realizowana. Organ nie miał obowiązku wyczekiwania 30 dni o których mowa w powołanym przepisie, których upływ oznaczałby milczącą, aprobatę organu dla zgłoszonej inwestycji, uprawniającą do rozpoczęcia robót budowlanych. Wcześniejsze zajęcie w sprawie stanowiska przez właściwy organ uprawniało inwestora do rozpoczęcia realizacji zgłoszonej inwestycji. Wydanie zatem przez organ I instancji, w dniu 30 października 1998 r. decyzji zgłaszającej sprzeciw nastąpiło z naruszeniem prawa, albowiem było to już drugie rozstrzygnięcie w tej samej sprawie, co było prawnie niedopuszczalne. Skoro organ zajął już w sprawie stanowisko w sprawie zgłoszonego obiektu ponowne rozstrzyganie było bezprzedmiotowym. Ubocznie należy zauważyć, że decyzję zgłaszającą sprzeciw organ uzasadnił koniecznością przeprowadzenia postępowania mającego na celu wyjaśnienie, czy zgłoszony zbiornik ma być realizowany w prawnie obwarowanych odległościach od studni jak również, czy będzie usytuowany na działce inwestora, czy na drodze gminnej. Zgłoszenie sprzeciwu przez organ wynikać musi z dokonanych już przez organ ustaleń, że zgłoszona inwestycja naruszałaby obowiązujące w budownictwie wymogi, a decyzja o zgłoszeniu sprzeciwu powinna wskazywać z jakich przyczyn inwestycja nie może być realizowana. Organ odwoławczy prawidłowo stwierdził, że wydanie przez organ decyzji wnoszącej sprzeciw było w sprawie niniejszej bezprzedmiotowe i dlatego należało ją uchylić i postępowanie I instancji umorzyć. Mając powyższe na względzie należało uznać zaskarżoną decyzję za zgodną z prawem i skargę na nią oddalić na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.