II SA/Lu 219/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Czaja, Sędziowie Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Asesor sądowy Jerzy Parchomiuk (sprawozdawca), Protokolant Referent stażysta Natalia Kopiś, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi Z. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Zaskarżonym do sądu postanowieniem z [...] marca 2019 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania Z. N. (dalej jako: skarżący), od decyzji Wójta Gminy P. z [...] stycznia 2019 r. w przedmiocie przyznania specjalnego zasiłku celowego. W uzasadnieniu postanowienia Kolegium przedstawiło następujący stan sprawy: Decyzją z [...] stycznia 2019 r. przyznano skarżącemu w miesiącu styczniu 2019 r. specjalny zasiłek celowy w kwocie [...]zł na pokrycie kosztów zakupu kuchenki gazowej. Skarżący otrzymał decyzję w dniu [...] stycznia 2019 r. Skarżący wniósł odwołanie od ww. decyzji. Wskazanym na wstępie postanowieniem z [...] marca 2019 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzja organu I instancji została doręczona skarżącemu w dniu [...] stycznia 2019 r., natomiast odwołanie skarżącego zostało wniesione za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu [...] lutego 2019 r., co potwierdza data stempla pocztowego na kopercie. Z zestawienia dat doręczenia decyzji i wniesienia odwołania wynika, że skarżący uchybił czternastodniowemu terminowi do wniesienia odwołania, który upływał w dniu [...] lutego 2019 r. Na postanowienie Kolegium Z. N. wniósł skargę do sądu administracyjnego, nie zgadzając się ze stanowiskiem Kolegium, że uchybił terminowi do wniesienia odwołania. Wywiódł, że decyzję organu I instancji otrzymał w dniu [...] stycznia 2019 r. Ponieważ dni [...], [...], [...], [...] stycznia oraz [...] i [...] lutego 2019 r. były dniami wolnymi od pracy (soboty i niedziele), nie powinny być wliczane do biegu terminu liczonego dla wniesionego przez niego odwołania. Ponadto skarżący zażądał przyznania specjalnego zasiłku celowego (lub zapomogi) w kwocie [...]zł na usunięcie strat w jego budynku spowodowanych powodzią z 2010 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Ponadto Kolegium poinformowało, że zawarty w skardze wniosek o udzielenie pomocy na usunięcie skutków powodzi z 2010 r. został przekazany do rozpatrzenia wg właściwości Gminnemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej w P.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Dla porządku należy przypomnieć treść art. 129 § 2 k.p.a., zgodnie z którym odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. W rozpoznawanej sprawie daty doręczenia decyzji ([...] stycznia 2019 r., potwierdzenie odbioru, k. 28 akt adm.) oraz wniesienia odwołania ([...] lutego 2019 r., koperta z przesyłką nadaną u operatora wyznaczonego; akta administracyjne sprawy, karta bez numeru). Istotą sporu w rozpoznawanej sprawie jest kwestia sposobu obliczania terminu 14-dniowego, wskazanego w art. 129 § 2 k.p.a. Argumenty podniesione w skardze wskazują, że zdaniem skarżącego przy obliczaniu terminu należy uwzględniać wyłącznie dni robocze. Taka teza nie ma żadnego oparcia w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 57 § 1 k.p.a., jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Przywołany przepis wskazuje na liczbę dni, a nie liczbę dni roboczych. Nie ulega żadnych wątpliwości, że termin do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy P. z [...] stycznia 2019 r. upłynął bezskutecznie w dniu [...] lutego 2019 r. Odwołanie wniesione po terminie jest bezskuteczne, a obowiązkiem organu odwoławczego jest wówczas wydanie postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania (art. 134 k.p.a.). Przepis ten jest oczywisty w swej treści, nie daje organowi odwoławczemu żadnego "pola manewru" w zakresie stosowania, w szczególności nie pozwala na korygowanie skutków uchybienia terminu, w zależności od tego, czy uchybienie było znaczne czy niewielkie. Jedyną instytucją prawną, która łagodzi skutki (koniecznego) rygoryzmu treści art. 134 k.p.a. jest przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu może nastąpić wyłącznie na wniosek strony (na prośbę zainteresowanego – art. 58 § 1 k.p.a.). Niesporne jest, że skarżący nie składał takiego wniosku. Co więcej, kluczową przesłanką przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie, że uchybienie nastąpiło bez winy zainteresowanego. Błędny sposób obliczania terminu zastosowany przez skarżącego trudno postrzegać w kategorii usprawiedliwionej omyłki wyłączającej winę w uchybieniu terminu. Mając powyższe na uwadze sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.).