II SA/Lu 22/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk Sędziowie Asesor sądowy Maciej Gapski, Sędzia WSA Grzegorz Grymuza (sprawozdawca) Protokolant Referent stażysta Martyna Maciejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2025 r. sprawy ze skargi J. I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 15 listopada 2024 r., znak: SKO.41/4166/PR/2024 w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia 15 listopada 2024 r., znak: SKO.41/4166/PR/2024 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie po rozpatrzeniu odwołania J. I. i M. I. od decyzji z 27 sierpnia 2024 r., znak: OŚR.6331.5.2024.UA.7 wydanej przez Wójta Gminy J. w przedmiocie odmowy nakazania A. K. właścicielce posesji na działce nr [...] położonej w N. przywrócenia poprzedniego stanu wody na gruncie lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom, utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy. Organ pierwszej instancji odmówił nakazania A. K., właścicielce działki o nr ewid. [...], położonej w N. , gm. J. przywrócenia poprzedniego stanu wody na gruncie lub wykonania urządzeń zapobiegającym szkodom. Postępowanie w sprawie zostało wszczęte z urzędu. W wyniku rozpoznania odwołania J. I. i M. I. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało na brzmienie art. 61 § 1 k.p.a. - postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Organ nadmienił, że decyzją z 8 marca 2024 r., znak: R0.6331.5.2011.UA.85 organ pierwszej instancji stwierdził wygaśnięcie ostatecznej decyzji Wójta Gminy J. z 14 października 2013 r., znak: RO.6331.5.2011.UA.433 w przedmiocie zobowiązania właścicieli działki o nr ewid. [...], położonej w N. do usunięcia przeszkód i zmian w odpływie wody, powstałych w wyniku nawiezienia ziemi poprzez przywrócenie stanu poprzedniego części działki o nr ewid. [...] w pasie o szerokości min. 15 m przyległego do działki o nr ewid. [...], uformowanie ziemi nawiezionej na pozostałej części działki o nr ewid. [...] ze spadkiem w kierunku północnym oraz odsunięcie nasypu od drogi wewnętrznej należącej do działki o nr ewid. [...] o min. 1 m. i uformowanie skarpy. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Kolegium z 7 czerwca 2024 r. SKO.41/2159/PR/2024. W momencie wydania decyzji Kolegium była ona ostateczna, a postanowieniem z 11 września 2024 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 583/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na decyzję organu drugiej instancji. Podstawą stwierdzenia wygaśnięcia decyzji z 14 października 2013 r., znak: RO.6331.5.2011.UA.433 były ustalenia wynikające z opinii biegłej hydrolog inż. I. K.. Z opinii tej wynikało, że na działce o nr ewid. [...] w wyniku podwyższenia jej w północnej części podczas budowy budynku mieszkalnego nastąpiła zmiana stanu wody, która szkodliwie oddziałuje na przyległą drogę dojazdową skarżących, położoną na działkach o nr ewid. [...] i [...]. W opinii Kolegium w wyniku stwierdzenia wygaśnięcia poprzedniej decyzji organu odnowiła się konieczność wydania decyzji co do istoty sprawy. Postępowanie w sprawie szkodliwej zmiany stanu wody na gruncie nie zostało wcześniej umorzone, bowiem wniosek skarżących o takie zakończenie postępowania został rozpatrzony negatywnie - postanowienie z 24 maja 2024 r., znak: OŚR.6331.5.2024.UA.3. Organ wskazał, że w toku postępowania właścicielka działki nr [...] A. K. zaakceptowała ustalenia i wnioski wynikające z wiadomości specjalnych, zobowiązując się do wykonania prac, które przywrócą stan zgodny z prawem. Prawidłowość podjętych przez nią czynności została potwierdzona przez biegłą 9 lipca 2024 r. Konkludując Kolegium stwierdziło, że w sprawie niniejszej ustała przesłanka dająca możliwość zobowiązania A. K. jako właścicielki działki nr [...], na której uprzednio doszło do zmiany stanu wody ze szkodą dla nieruchomości skarżących do wydania decyzji w trybie art. 234 ust. 3 p.w. Nie zgadzając się z decyzją Kolegium J. I. (dalej także jako skarżący, strona) złożył skargę, w której wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji organów obydwu instancji oraz umorzenie postępowania. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono naruszenie: - art. 7 k.p.a., art. 76 § 1 i 2 k.p.a. oraz art. 77 § 1 k.p.a. poprzez ignorowanie zasady praworządności, brak podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli jak również poprzez pominięcie dowodów z dokumentów urzędowych, a zatem brak wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sprawie wobec: - powtórzenia błędnej argumentacji organu pierwszej instancji, bez oparcia w materiale dowodowy, co do istnienia decyzji Wójta Gminy J. znak: RO.6331.5.2011.UA.433. Decyzja taka nie istnieje i co oczywiste nie może znajdować się w aktach sprawy. Wobec czego przywoływanie decyzji o tym numerze wskazuje na to, że SKO nie badało akt; - faktu wskazania w decyzji SKO, że WSA w Lublinie w sprawie o sygn. Akt II SA/Lu 583/24 odrzucił skargę na decyzję organu drugiej instancji, choć w rzeczywistości WSA odrzucił tylko skargę M. I. z powodu braku wniesienia wpisu sądowego, nie odrzucił jednak skargi złożonej przez J. I., uznając wniesiony wpis na jego korzyść, co wskazuje, że SKO nie dokonało analizy zgromadzonej w sprawie dokumentacji. W uzasadnieniu skargi strona podniosła, że wszczęcie z urzędu kolejnego postępowania i rozstrzygnięcie o tym, że wójt gminy odmawia nakazania A. K. przywrócenia stanu poprzedniego nieruchomości, ma zabezpieczyć gminę i A. K. przed ewentualnym wyrokiem WSA uchylającym decyzję stwierdzającą wygaśnięcie decyzji nakazującej przywrócenie działki sąsiadów do stanu pierwotnego. Według skarżącego organ nie może sztucznie wszczynać pozornych spraw, żeby zabezpieczyć się przed ewentualnymi przyszłymi rozstrzygnięciami innych organów. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji są zgodne z prawem. Naczelnymi zasadami postępowania administracyjnego są - zawarte w art. 6 i art. 7 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572, "k.p.a.") - zasada praworządności oraz zasada dochodzenia prawdy obiektywnej. Nakładają one na organy prowadzące postępowanie obowiązek wszechstronnego zbadania sprawy tak pod względem faktycznym jak i prawnym, w celu ustalenia rzeczywistego stanu sprawy. W myśl art. 77 § 1 k.p.a. organy administracji państwowej zobowiązane są w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Treść tego przepisu należy tłumaczyć w ten sposób, że obowiązek przeprowadzenia wszystkich niezbędnych do wyjaśnienia sprawy dowodów obciąża organ administracji prowadzący postępowanie w sprawie. Zgodnie zaś z art. 107 § 3 k.p.a. decyzja powinna być należycie uzasadniona, z podaniem m.in. dowodów, na podstawie których określone fakty organ orzekający przyjął za udowodnione, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówiono wiarygodności i mocy dowodowej. Procedura administracyjna zakłada możliwość zainicjowania postępowania administracyjnego zarówno na żądanie strony (na wniosek), jak i z urzędu – co wprost wynika z art. 61 § 1 k.p.a. Przepis ten nie stanowi samoistnej normy prawnej pozwalającej na określenie obowiązywania zasady skargowości lub oficjalności. Jest oczywiste, że art. 61 § 1 k.p.a. musi być interpretowany w związku z przepisami prawa materialnego, znajdującymi zastosowanie w granicach sprawy o danej treści stosunku materialnoprawnego. Zgodnie z art. 61 § 1 k.p.a. postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Przyjęte w tym przepisie rozwiązanie nie oznacza dowolności organu administracji publicznej we wszczęciu postępowania na żądanie strony lub z urzędu. Przepis ten należy każdorazowo intepretować w związku z przepisami prawa materialnego, które nie tylko wyznaczają rodzaj spraw załatwianych w formie decyzji czy postanowienia, ale także mogą regulować inicjatywę co do powstania danej treści stosunku materialnoprawnego podlegającego załatwieniu w ten sposób. Niniejsza sprawa dotyczy przywrócenia stosunków wodnych na gruncie. W myśl art. 234 ustawy z 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (tekst jednolity Dz. U. z 2024 r., poz. 1087 ze zm. – dalej jako: "prawo wodne" lub "p.w.") 1. Właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może: 1) zmieniać kierunku i natężenia odpływu znajdujących się na jego gruncie wód opadowych lub roztopowych ani kierunku odpływu wód ze źródeł - ze szkodą dla gruntów sąsiednich; 2) odprowadzać wód oraz wprowadzać ścieków na grunty sąsiednie. 2. Na właścicielu gruntu ciąży obowiązek usunięcia przeszkód oraz zmian w odpływie wody, powstałych na jego gruncie na skutek przypadku lub działania osób trzecich, ze szkodą dla gruntów sąsiednich. 3. Jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, z urzędu lub na wniosek, w drodze decyzji, nakazuje właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom, ustalając termin wykonania tych czynności. 4. Nakaz, o którym mowa w ust. 3, nie zwalnia z obowiązku uzyskania pozwolenia wodnoprawnego albo dokonania zgłoszenia wodnoprawnego, jeżeli są wymagane. 5. Postępowania w sprawie decyzji, o której mowa w ust. 3, nie wszczyna się, jeżeli upłynęło 5 lat od dnia, w którym właściciel gruntu sąsiedniego dowiedział się o szkodliwym oddziaływaniu na jego grunt. Z akt sprawy wynika, że Wójt Gminy J. decyzją z 8 marca 2024 r. stwierdził wygaśnięcie swojej wcześniejszej decyzji z 14 października 2013 r. dotyczącej zobowiązania A. i B. B. ówczesnych właścicieli działki nr [...] położonej w N. gm. J. do usunięcia przeszkód i zmian w odpływie wody powstałych w wyniku nawiezienia ziemi poprzez: przywrócenie do stanu poprzedniego części działki nr [...] w pasie o szerokości 15 m, przyległej do działki nr [...], uformowanie nawiezionej ziemi na pozostałej części działki nr [...] ze spadkiem wyłącznie północnym, odsunięcie nasypu od drogi wewnętrznej należącej do działki [...] o minimum 1m i uformowanie skarpy. Również i Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymując w mocy decyzję o odmowie nakazania właścicielce działki nr [...] - A. K. przywrócenia poprzedniego stanu wody na gruncie lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom, powoływało się na fakt stwierdzenia wygaśnięcia decyzji z dnia 14 października 2013 r., znak: RO.6331.5.2011.UA.33. Powyższe było nieprawidłowe albowiem to czy doszło do wygaśnięcia obowiązków nakazanych decyzją z dnia 14 października 2013 r., znak: RO.6331.5.2011.UA.33 nie miało żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, której przedmiotem były zmiany stanu wód na gruncie, które dokonane zostały już po wydaniu decyzji z dnia 14 października 2013 r., znak: RO.6331.5.2011.UA.33. Generalnie kwestia oceny legalności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 7 czerwca 2024 r., znak: SKO.41/2159/PR/2024 oraz decyzji Wójta Gminy J. z 8 marca 2024 r., znak: RO.6331.5.2011.UA.85, których przedmiotem było stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Wójta Gminy J. z 14 października 2013 r., znak: RO.6331.5.2011.UA.33, dokonana została przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w sprawie sygn. akt II SA/Lu 583/24. W sprawie sygn. akt II SA/Lu 583/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił decyzje organów obu instancji uznając, że decyzja Wójta Gminy J. z dnia 14 października 2013 r., znak: RO.6331.5.2011.UA.33, w zakresie, w jakim stwierdzono jej wygaśniecie decyzją z dnia 8 marca 2024 r., znak: RO.6331.5.2011.UA.85, została już wykonana, w związku z czym nie można stwierdzić jej wygaśnięcia w trybie art. 162 k.p.a. W sprawie tej Sąd wyjaśnił, że z dokumentów zgromadzonych w aktach administracyjnych wynika, że decyzja co do tych obowiązków, tj. przywrócenia do stanu poprzedniego części działki nr [...] w pasie o szerokości min. 15 m przyległego do działki nr [...], uformowania nawiezionej ziemi na pozostałej części działki nr [...] ze spadkiem wyłącznie północnym oraz odsunięcia nasypu od drogi wewnętrznej należącej do działki nr [...] o minimum 1 m i uformowania skarpy, została wykonana. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał m.in., że tak z protokołu z oględzin z dnia 17 czerwca 2015 r., jak i z "Opinii – oświadczenia" biegłego B. S. z dnia 22 lipca 2015 r. jednoznacznie wynika, że wykonane zostały prace polegające na: - przywróceniu do stanu poprzedniego części działki nr [...] w pasie o szerokości min. 15 m przyległego do działki nr [...], - uformowaniu nawiezionej ziemi na pozostałej części działki nr [...] ze spadkiem wyłącznie północnym, - odsunięciu nasypu od drogi wewnętrznej należącej do działki nr [...] o minimum 1 m i uformowaniu skarpy. Z uwagi na powyższe Sąd stwierdził, że skoro decyzja z dnia 14 października 2013 r. w zakresie powyższych obowiązków została wykonana to nie można stwierdzić jej wygaśnięcia w trybie art. 162 § 1 k.p.a. Okoliczność ta, tj. fakt uchylenia przez sąd administracyjny decyzji stwierdzających wygaśnięcie decyzji Wójta Gminy J. z 14 października 2013 r., znak: RO.6331.5.2011.UA.33, nie ma żadnego znaczenia dla rozpoznania sprawy z tego podstawowego względu, że przedmiotem postępowania administracyjnego kontrolowanego w niniejszej sprawie są zmiany stanu wód na gruncie, które dokonane zostały już po wydaniu decyzji z dnia 14 października 2013 r., znak: RO.6331.5.2011.UA.33. Jak wynikało z ustaleń organu I instancji, dokonanych w oparciu o wywołaną w sprawie opinię biegłej I. K., podczas rozpoczętej w 2021 r., przez obecną właścicielkę działki nr [...] A. K., budowy budynku mieszkalnego, doszło do podwyższenia terenu w północnej części działki nr [...] i ponownej zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie oddziałującej na przyległą drogę dojazdową położoną na działkach nr [...] i [...], stanowiących własność M. I. i J. I.. Skoro więc na gruncie doszło do nowych zmian stanu wód na gruncie, które dokonane zostały już po wydaniu decyzji z dnia 14 października 2013 r., znak: RO.6331.5.2011.UA.33, to oczywistym jest, że zmiany te nie mogły stanowić przedmiotu rozstrzygnięcia objętego decyzją z dnia 14 października 2013 r., znak: RO.6331.5.2011.UA.33, albowiem zmiany te dokonane zostały już po wydaniu decyzji z dnia 14 października 2013 r. W prawie wodnym, tak w ustawie z dnia 20 lipca 2017 r., jak i w ustawie poprzednio obowiązującej, brak jest przepisów analogicznych do art. 817 kodeksu postępowania cywilnego, który pozwala w sprawach o naruszenie posiadania, na podjęcie egzekucji na nowo na podstawie tego samego tytułu wykonawczego, jeżeli dłużnik ponownie dokonał zmiany sprzecznej z treścią wydanego już wcześniej tytułu wykonawczego. Nawet więc jeżeli obecnie dokonane przez A. K. zmiany stanu wód na działce nr [...] były analogiczne do zmian, które stanowiły podstawę do wydania decyzji z dnia 14 października 2013 r., znak: RO.6331.5.2011.UA.33 to i tak nie mogły być one usunięte na podstawie decyzji z dnia 14 października 2013 r., znak: RO.6331.5.2011.UA.33. Zmiany te powinny stanowić przedmiot nowego postępowania administracyjnego, które prawidłowo w takich okolicznościach sprawy zostało wszczęte przez organ I instancji. Organ prawidłowo więc wszczął nowe postępowania administracyjne ustalając, że podczas budowy budynku mieszkalnego przez A. K. doszło do podwyższenia terenu w północnej części działki nr [...] i ponownej zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie oddziałującej na przyległą drogę dojazdową położoną na działkach nr [...] i [...], stanowiących własność M. I. i J. I.. Ustaleń tych organ dokonał m.in. w oparciu o wywołaną w sprawie opinie biegłej I. K. sporządzoną w październiku 2023 r., z której wynikało, że powierzchnia działki nr [...] położonej w N. gm. J. została podniesiona w wyniku nawiezienia ziemi w związku z budową domu jednorodzinnego, co w około 2/3 zablokowało możliwość odpływu wody opadowej z działek sąsiednich. Zdaniem biegłej powyższa zmiana stanu wody na gruncie dokonana w 2021 r. wpływa częściowo na blokowanie spływu wód opadowych, co nie wyklucza, że taka potencjalne szkoda nie może powstać w przyszłości, zwłaszcza w czasie roztopów wiosennych. Biegła jednoznacznie stwierdziła, że właściciel działki zmienił stan wody na gruncie to jest charakter odpływu, poprzez częściowe blokowanie jej odpływu z terenów znajdujących powyżej, a podniesienie terenu działki nr [...] w związku z budową domu stwarza zagrożenie wystąpienia szkody. Jest to związane z utworzeniem przeszkody w odpływie wód opadowych i roztopowych na drodze naturalnego okresowego spływu wód opadowych i roztopowych, co ogranicza swobodny odpływ wody opadowej po działkach zgodnie z naturalnym jej ukształtowaniem do odbiornika (s.15 opinii – karta 27-28 akt administracyjnych). Skoro z ustaleń organu, dokonanych w oparciu o wywołaną opinię biegłego, wynikało, że na działce nr [...] doszło zmiany stanu wód na gruncie, z zagrożeniem wystąpienia szkody dla nieruchomości sąsiednich, to nie tylko uprawnieniem, ale i obowiązkiem organu było wszczęcie postępowania administracyjnego, którego przedmiotem była ocena konieczności nałożenia na właściciela działki nr [...] nakazów, o których mowa w art. 234 ust. 3 prawa wodnego. Jak wskazywano już wyżej, z przepisu art. 234 ust. 3 p.w. wynika wprost, że postępowania takie wszczynane jest przez organ z urzędu lub na wniosek, w związku z czym organ był uprawniony do wszczęcia przedmiotowego postępowania z urzędu. Dotyczące więc tej kwestii zarzuty skargi uznać należy za pozostające bez wpływu na treść wydanej decyzji. Z opracowanej w sprawie opinii biegłej wynikało więc, że na działce nr [...] doszło zmiany stanu wód na gruncie, które mogą potencjalnie w przyszłości skutkować szkodą dla nieruchomości sąsiednich. Jednocześnie biegła I. K. w opinii wskazała jakie działania należy podjąć, by ryzyko wystąpienia takiej szkody wyeliminować (s.16 opinii – karta 27 akt administracyjnych). Ze sformułowanych w powyższej opinii zaleceń biegłej I. K. wynika, że należy ukształtować teren działki w jej północnej części. Jedyną możliwością do wykonania jest umożliwienie swobodnego odpływu wody opadowej "obcej" poprzez wykonanie usunięcia ziemi do wysokości istniejących rzędnych wysokościowych na drodze. Wykonanie ma dotyczyć fragmentu działki w kształcie trójkąta o wymiarach 3 m (granica północna) na 15 m (granica zachodnia). Dlatego wykonanie powyższego obniżenia terenu działki nr [...] na linii naturalnego spływu wód opadowych ze zlewni terenowej spowoduje wyeliminowanie zakłóceń stosunków wodnych i zapobiegnie powstaniu szkody na działce p. I. oraz na terenach sąsiednich. To umożliwi swobodny i laminarny odpływ wody opadowej ze zlewni terenowej. (k. 27 akt administracyjnych). Takie też prace zostały wykonane przez właścicielkę działki nr [...]. Z przeprowadzonych w dniu 7 maja 2024 r. przez pracowników Urzędu Gminy J. oględzin dotyczących zmiany stanu wody w wyniku podwyższenia terenu na działce nr [...] w N. wynika, że prace zalecone przez biegłą I. K. mające zabezpieczyć prawidłowy stan wody na gruncie tej działki i swobodny przepływ wód z działek p. I. zostały wykonane (k. 52 akt administracyjnych). Ponadto sama biegła I. K. w piśmie z 9 lipca 2024 r. pt. "Realizacja zaleceń opinii w sprawie zmiany stanu wody na gruncie" stwierdziła, iż w związku z wykonaniem zaleceń zawartych w jej wcześniejszej opinii nie ma żadnych przeszkód w swobodnym odpływie wód opadowych i roztopowych z działek należących do M. i J. I.. Biegła wskazała też, że wykonanie powyższego obniżenia terenu zabezpiecza możliwość przepuszczenia wód opadowych i roztopowych dalej do odbiornika, jednocześnie nie wywołując szkodliwego oddziaływania (k. 69-70 akt administracyjnych). Sąd zauważa, iż Wójt Gminy J. mógł w niniejszej sprawie bez przeszkód wszcząć postępowanie administracyjne z urzędu na co zezwalają mu powołane na wstępie regulacje prawne (art. 61 § 1 k.p.a. art. 234 ust. 3 p.w.) dotyczące nakazania A. K. właścicielce działki nr [...] położonej w N. gm. J. przywrócenia poprzedniego stanu wody na jej gruncie lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w wyniku dokonanych przez A. K. prac na działce nr [...] położonej w N. gm. J. przywrócony został prawidłowy stan wody na gruncie, w tym wyeliminowane zostało ryzyko szkodliwego oddziaływania na nieruchomości sąsiednie, co potwierdziły kompetentne podmioty tj. biegła I. K. i upoważnieni pracownicy UG J. , i co z kolei pozwala na stwierdzenie braku szkodliwego oddziaływania wód opadowych i roztopowych na grunty przyległe do działki nr [...]. Sam fakt dokonania zmiany na gruncie nie jest wystarczający do zastosowania art. 234 ust. 3 p.w. Konieczne jest także ustalenie, że zmiana stanu wody na gruncie szkodliwie wpływa na grunty sąsiednie. Skoro z ustaleń organu, dokonanych w oparciu o wywołaną opinię biegłego, wynikało, że dokonana obecnie zmiana stanu wody na gruncie, po wykonaniu prac opisanych w opinii biegłej, nie wywołuje już szkodliwego oddziaływania na grunty sąsiednie to tym samym brak było podstaw do nałożenia na właścicielkę działki nr [...] nakazów, o których mowa w art. 234 ust. 3 prawa wodnego, co w sprawie prawidłowo ustaliły także organy. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935) oddalił skargę.