II SA/Lu 221/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie drzewa bez wymaganego zezwolenia p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Strona skarżąca w zakreślonym w wezwaniu terminie (data stempla pocztowego) na urzędowym formularzu druk PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Wniosek uzasadniła tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem, z którym zamieszkuje w mieszkaniu córki, utrzymuje się z emerytury swojej i męża, które wynoszą łącznie [...] złotych netto i jest właścicielką domu drewnianego o powierzchni [...] m2. Strona skarżąca jak i jej mąż są osobami cierpiącymi na schorzenia wymagające stałego leczenia farmakologicznego i pozostającymi pod stałą kontrolą lekarską. Strona skarżąca wyjaśniła, że jest współwłaścicielem dziesięcioletniego samochodu osobowego. Z oświadczenia strony skarżącej z dnia 24 kwietnia 2012 r. wynika, że tytułem kosztów utrzymania koniecznego wydatki gospodarstwa domowego w miesiącu lutym 2012 r. wyniosły [...] złotych, w miesiącu marcu 2012 r. wyniosły [...] złotych a w miesiącu kwietniu 2012 r. wyniosły [...] złotych. Z oświadczenia tego wynika również, że strona skarżąca i jej mąż zaciągnęli pożyczkę bankową na kwotę [...] złotych, z której wykorzystali kwotę [...]-[...] tysięcy złotych. Dołączony wyciąg z rachunku bankowego potwierdza, że z zaciągniętej pożyczki strona skarżąca wraz z mężem wykorzystała kwotę około [...] złotych. W piśmie z dnia 24 maja 2012 r. strona skarżąca oświadczyła, że córka, w mieszkaniu której zamieszkują sporadycznie pomaga finansowo, gdyż sama jest osobą chorą, wymagającą stałego leczenia oraz specjalnej diety. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. Nr 0, poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W przedmiotowej sprawie nie można przyjąć aby poniesienie jego kosztów sądowych spowodowało uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego strony skarżącej i jej męża. Dysponują oni bowiem środkami finansowymi w postaci niewykorzystanego limitu pożyczki bankowej, wysokość którego pozwoli im na pokrycie kosztów sądowych niniejszego postępowania. Koszty te bowiem prócz wpisu sadowego od wniesionej skargi wynoszącego 200 złotych (§2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§3 w zw. z §2 ust. 3 pkt 3, § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Nie można przy tym przyjąć aby wykorzystanie nieznacznej części, uwzględniając wysokość niewykorzystanego limitu pożyczki i wysokość kosztów sądowych, uzyskanej pożyczki pociągało za sobą powstanie uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla strony skarżącej i jej męża. Zaciągnięcie tej pożyczki przez stronę skarżącą i jej męża wskazuje na to, że dysponują oni środkami finansowymi pozwalającymi im spłacić całą pożyczkę bez uszczerbku dla kosztów utrzymania koniecznego o czy musieli być oni przekonania zaciągając ją. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.