II SA/Lu 222/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. W dniu [...] r. (data wpływu do organu: [...] r.) G. Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skargę na decyzję tego organu z dnia [...] r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza z dnia [...] r. nr [...], orzekającą o odmowie przyznania skarżącej świadczenia wychowawczego na dziecko J. Ł. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o umorzenie postępowania z powodu uwzględnienia skargi w trybie autokontroli. Na poparcie tego wniosku Kolegium załączyło odpis decyzji z dnia [...] r. nr [...], którą - działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2017 r. poz. 1369 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a.") - uchyliło w całości własną decyzję z dnia [...] r. oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza z dnia [...] r., a także orzekło co do istoty sprawy przyznając G. Ł. świadczenie wychowawcze na dziecko J. Ł. w kwocie 500 zł miesięcznie na okres od dnia [...] r. do dnia [...] r. Kolegium w powołanej decyzji autokontrolnej stwierdziło jednocześnie, że działania organów nie miały charakteru rażącego naruszenia prawa. Decyzja organu odwoławczego z dnia [...] r. została doręczona skarżącej w dniu [...] r. (zob. notatka urzędowa – k. 22). Skarżąca nie złożyła na tę decyzję skargi, w związku z czym wraz z upływem ustawowego terminu do jej zaskarżenia, tj. z dniem [...] r., decyzja ta stała się prawomocna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn (niż wskazane pkt 1 i 2 tego unormowania) stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie zaś z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa W rozpatrywanej sprawie postępowanie wszczęte na skutek skargi G. Ł., kwestionującej prawidłowość decyzji ostatecznej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia wychowawczego, stało się bezprzedmiotowe wobec uwzględnienia przez organ odwoławczy wniesionej skargi w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. poprzez uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia i rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji oraz przyznanie skarżącej wnioskowanego świadczenia. Podkreślić przy tym należy, że wydana przez Kolegium w trybie autokontroli decyzja z dnia [...] r. została wydana z zachowaniem trzydziestodniowego terminu określonego w ww. przepisie. Ponadto – jak ustalono na podstawie rozmowy telefonicznej z pracownikiem SKO – decyzja ta stała się prawomocna, albowiem skarżąca nie skorzystała w ustawowym terminie z prawa do zaskarżenia jej do sądu administracyjnego. Wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego przez organ odwoławczy w trybie autokontroli sprawia, że Sąd zostaje pozbawiony przedmiotu kontroli mimo, że sprawa w sensie materialnoprawnym nadal istnieje. Sprawa nie staje się więc bezprzedmiotowa, natomiast bezprzedmiotowe staje się postępowanie sądowe, co w świetle art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. daje podstawę do jego umorzenia. Z tych względów należało orzec jak w sentencji postanowienia.