II SA/Lu 225/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. i A. W. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji zatwierdzającej projekt budowlany - w zakresie wniosku skarżących z dnia 14 kwietnia 2014 r. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi p o s t a n a w i a odrzucić wniosek. Postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Lu 225/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę M. W. i A. W. na postanowienie W. L. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji zatwierdzającej projekt budowlany. Jak wynika z uzasadnienia tego orzeczenia, powodem odrzucenia skargi było nieuzupełnienie przez skarżących w terminie braków formalnych ich skargi poprzez jej podpisanie oraz złożenie odpowiedniej ilości odpisów skargi. Wprawdzie skarżący wykonali wezwanie Sądu do złożenia odpisów skargi, lecz uczynili to z uchybieniem ustawowego terminu, co spowodowane było tym, że skarżący przedmiotowe odpisy złożyli nie bezpośrednio do tut. Sądu, lecz za pośrednictwem Wojewody . W konsekwencji do Sądu odpisy te zostały przekazane już po upływie terminu do wykonania powyższego wezwania. Odpis postanowienia o odrzuceniu skargi został prawidłowo doręczony skarżącemu M. W. w dniu 8 kwietnia 2014 r. (potwierdzenie odbioru – k. 42), zaś skarżącej A.W. w dniu 9 kwietnia 2014 r. (potwierdzenie odbioru – k. 38). W dniu 17 kwietnia 2014 r. (data nadania) skarżący złożyli do Sądu pismo z dnia 14 kwietnia 2014 r., oznaczone jako "skarga na tryb postępowania pracowników sądu w sprawie jak w sygnaturze". W piśmie tym skarżący stwierdzili, iż postanowienie z dnia 2 kwietnia 2014 r. o odrzuceniu skargi "zawiera interpretację w złej wierze". Podnieśli, iż korespondencję skierowali na adres Urzędu Wojewódzkiego, bowiem "wskazanie o tym koniecznym adresie" uzyskali w sekretariacie tut. Sądu podczas rozmowy telefonicznej. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 kwietnia 2014 r. skarżący zostali wezwani do wyjaśnienia w terminie 7 dni, czy ich pismo z dnia 14 kwietnia 2014 r. stanowi wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, oraz ewentualnie do uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w piśmie z dnia 30 kwietnia 2014 r. wyjaśnili, że ich pismo z dnia 14 kwietnia 2014 r. stanowi "wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych oraz o uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu". Mając na uwadze, iż treść tego pisma wskazywała, że skarżący nie w pełni zrozumieli wezwanie Sądu i nie byli świadomi, że wobec oznaczenia ich pisma z dnia 14 kwietnia 2014 r. jako wniosek o przywrócenie terminu, to na nich (a nie na Sądzie) spoczywał obowiązek uprawdopodobnienia braku winy w jego uchybieniu, Sąd – na mocy zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 7 maja 2014 r. – ponownie wezwał M.. i A. małż. W. do uprawdopodobnienia w terminie 7 dni braku winy w uchybieniu terminu do uzupełniania braków formalnych skargi. W piśmie z dnia 15 maja 2014 r. skarżący stwierdzili, że w ich poprzednim piśmie "literalnie uprawdopodobniono brak winy w uchybieniu terminu". Ponawiając swą argumentację wyjaśnili jednak, że ich skarga na postanowienie Wojewody z dnia 5 lutego 2014 r. została złożona "w trybie określonym przez sekretariat Sądu". Skarżący drogą telefoniczną zwracali się bowiem do sekretariatu z zapytaniem o adres, pod który winni skierować swą skargę. Uzyskali wówczas odpowiedź o konieczności jej adresowania do Wojewody, jako "instytucji pośredniej w korespondencji". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek skarżących o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi podlega odrzuceniu. W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W ocenie Sądu powołany wyżej przepis znajduje zastosowanie w przedmiotowej sprawie, albowiem z treści wniosku M. W.i A. W. z dnia 14 kwietnia 2014 r. (uzupełnionego pismami z dnia 30 kwietnia 2014 r. i z dnia 15 maja 2014 r.) o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, wynika, że został on złożony z uchybieniem terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Należy zauważyć, że jako przyczynę uchybienia przedmiotowego terminu skarżący wskazują okoliczność, jakoby zostali błędnie poinformowani przez pracownika sekretariatu tut. Sądu o konieczności kierowania korespondencji do Sądu za pośrednictwem organu, którego działania dotyczy ich skarga. Niezależnie od oceny tej argumentacji pod kątem uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu należy stwierdzić, iż o prawidłowym sposobie wykonania wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, tj. o konieczności złożenia brakujących dokumentów bezpośrednio do Sądu, skarżący dowiedzieli się najpóźniej w chwili zapoznania się z treścią postanowienia tut. Sądu z dnia 2 kwietnia 2014 r. o odrzuceniu ich skargi. Odpis tego orzeczenia wraz z uzasadnieniem został natomiast prawidłowo doręczony skarżącemu M. W. w dniu 8 kwietnia 2014 r. (potwierdzenie odbioru – k. 42), zaś skarżącej A. W. w dniu 9 kwietnia 2014 r. (potwierdzenie odbioru – k. 38). Tym samym odpowiednio w tych datach ustała przyczyna uchybienia przez skarżących terminu do usunięcia braków formalnych skargi. W konsekwencji siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie tego terminu upływał: w przypadku M. W.- w dniu 15 kwietnia 2014 r., zaś w przypadku A. W. – w dniu 16 kwietnia 2014 r. Tymczasem skarżący przedmiotowy wniosek nadali w placówce pocztowej dopiero w dniu 17 kwietnia 2014 r. (data stempla pocztowego – k. 51), a zatem z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności, określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. W tej sytuacji wniosek strony skarżącej, jako spóźniony, podlega odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a. Ubocznie wypada wyjaśnić, że jeżeli skarżący podczas rozmowy telefonicznej z pracownikiem tut. Sądu uzyskali informację o konieczności wniesienia przez nich skargi na postanowienie Wojewody za pośrednictwem tego organu (jak to sprecyzowali w piśmie z dnia 15 maja 2014 r.), informacja ta była prawidłowa. Zgodnie bowiem z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Skarżący błędnie jednak uznali, że tryb ten dotyczy również każdego kolejnego pisma kierowanego do Sądu. Powyższy przepis odnosi się jedynie do skarg, a jego celem jest umożliwienie organom administracji skorzystania z instytucji autokontroli uregulowanej w art. 54 § 4 p.p.s.a. Każde kolejne pismo kierowane przez strony do Sądu już w toku postępowania sądowoadministracyjnego winno być składane bezpośrednio na adres Sądu bądź w jego siedzibie. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.