II SA/Lu 227/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz - sprawozdawca, Sędziowie Asesor WSA Wiesława Achrymowicz,, Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak, Protokolant Referent Agnieszka Kocot, po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi E. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie negatywnej opinii wstępnego projektu podziału nieruchomości I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej E. S. kwotę 588 (pięćset osiemdziesiąt osiem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniem z dnia [...]., znak: [...] wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 w zw. z art.144 kpa Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu zażalenia E. S. utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Miasta z dnia [...]., znak: [...] negatywnie opiniujące wstępny projekt podziału jej nieruchomości oznaczonej nr 14, ark. ew. nr 13, położonej w B. przy ul. P. W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy podzielając stanowisko organu I instancji wyjaśnił, że projektowany podział jest niezgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonym uchwałą Rady Miejskiej Nr [...] z dnia [...]. Organ podkreślił, że z części graficznej planu wynika, iż przedmiotowa nieruchomość położona jest w obszarze zorganizowanej działalności inwestycyjnej, natomiast wnioskodawczyni domagała się podziału w celu przeniesienia prawa własności i w przyszłości budowy budynku mieszkalnego. Skargę do sądu administracyjnego wniosła E. S., domagając się uchylenia powyższego postanowienia. Skarżąca wyjaśniła, że zamierzała przekazać jedną z wydzielonych działek swojemu bratu. W skardze stwierdziła, że decyzje organów są dla niej krzywdzące, ponieważ większość sąsiadów bez przeszkód i ograniczeń dokonuje podziału swoich nieruchomości i zabudowuje je w dowolny sposób, natomiast jej odmówiono zgody na podział. W przekonaniu skarżącej podział jest możliwy, gdyż nie zmienia przeznaczenia terenu, a ponadto działka jest duża - ma powierzchnię 3771m2. Zarzuciła również, że nie umożliwiono jej udziału w postępowaniu i nie zawiadomiono o posiedzeniu Kolegium. Podniosła ponadto, że w Urzędzie Miasta wprowadzono ją w błąd, zapewniając o możliwości podziału i narażono w ten sposób na koszty. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Odnosząc się do zarzutów skargi organ wyjaśnił, że postanowienie zostało wydane na posiedzeniu niejawnym, a nie na rozprawie, dlatego strona nie była zawiadomiona o jego terminie. Nie było bowiem konieczności przeprowadzenia rozprawy, ponieważ rozstrzygnięcie zależało wyłącznie od porównania projektu z częścią graficzną i opisową miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z planu tego wynika, że obszar, na którym znajduje się przedmiotowa nieruchomość przeznaczony jest pod zorganizowaną działalność inwestycyjną i w tym celu będzie on poddany podziałowi i scaleniu na podstawie przepisów działu III ustawy o gospodarce nieruchomościami w II kwartale 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu w zakresie jego zgodności z prawem. Skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem obowiązujących przepisów. E. S. jako właścicielka działki nr 14 ark. mapy 13 położonej w B. przy ul. P.wystąpiła z wnioskiem do Burmistrza Miasta o zaopiniowanie wstępnego projektu podziału działki. Projektowany podział polegać miałby na wyodrębnieniu z działki nr ewid. 14 dwóch działek w celu zbycia jednej z nich i zabudowania domem mieszkalnym. Opiniowanie wstępnych projektów podziału nieruchomości gruntowych dokonywane jest w trybie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity: Dz. U. z 2000r., Nr 46, poz.543) Podstawą prawną zaskarżonego postanowienia jest przepis art. 93 ust. 1 i 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, w świetle którego podziału można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego oraz przepisami szczególnymi, a zgodność ta dotyczy zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu. Dla Gminy prawem miejscowym jest ogólny miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzony Uchwałą Rady Miejskiej Nr [...] z dnia [...]. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części terenów miasta (zespołu osiedli mieszkaniowych w rejonie ulic B. i P.), opublikowaną w Dz. Urz. Woj. Lub. Nr 61, poz.738) Z planu tego wynika, że działka skarżącej położona jest w obszarach: K11MN, przeznaczonym pod mieszkalnictwo jednorodzinne i podział na działki zabudowy wolnostojącej, K16EE, przeznaczonym pod lokalizację stacji trafo oraz częściowo na obszarze 008KD, przeznaczonym pod budowę ulicy P. i jej przedłużenia do ul. K., dla której przyjęto następujące docelowe ustalenia: 1. Funkcja drogi dojazdowej - obsługa zabudowy jednorodzinnej; 2. Zakres obsługi bezpośredniego otoczenia nieograniczony; 3. Jezdnia (1x2) - szerokość 6,0 m; 4. Szerokość pasa drogowego w liniach rozgraniczających 10,0 – 12,0 m.; 5. W części wschodniej adaptacja stanu istniejącego, w części zachodniej wytrasowanie nowej drogi; 6. Linia zabudowy mieszkaniowej min. 8-10 m od krawężnika jezdni, zgodnie z rysunkiem planu. Projektowany przez skarżącą podział działki nr ewid. 14 o powierzchni 0,3371 ha przewiduje utworzenie dwóch mniejszych działek przeznaczonych pod zabudowę jednorodzinną. Wbrew stanowisku organów administracyjnych zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do przyjęcia, że podział taki jest sprzeczny z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego pod względem przeznaczenia terenu oraz możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu. Skoro przedmiotowa działka położona jest na terenie przeznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę jednorodzinną i realizację drogi obsługującej tę zabudowę oraz budowę stacji transformatorowej, to projektowany podział tej działki byłby sprzeczny z miejscowym planem tylko wówczas, gdyby cały bądź część obszaru tej działki miał być przeznaczony pod budowę drogi lub stacji transformatorowej. Okoliczności tych organ orzekający nie wyjaśnił nie odnosząc się do podnoszonej w postępowaniu administracyjnym kwestii, iż Zakład Energetyczny nabył już na własność inną, położoną na tym terenie działkę gruntu, celem zrealizowania na niej przewidzianej planem stacji transformatorowej. Organ nie odniósł się także do twierdzeń skarżącej E. S., że wszystkie sąsiadujące z jej nieruchomością działki gruntu są już zabudowane bądź w trakcie zabudowy wolnostojącymi budynkami mieszkalnymi w ramach realizacji zabudowy jednorodzinnej, co zdaje się potwierdzać dołączona do decyzji kopia fragmentu części graficznej planu. Niewyjaśnienie tych istotnych dla ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy okoliczności stanowi naruszenie art.7,77§1 i 80 kpa. Stanowisko zaskarżonej decyzji, iż przeszkodą w dokonaniu projektowanego podziału działki jest położenie działki w granicach zorganizowanej działalności inwestycyjnej, co wiąże się z koniecznością dokonania scalenia i podziału nieruchomości, nie znajduje należytego uzasadnienia w decyzji ani w zgromadzonym materiale dowodowym. Jakkolwiek z części graficznej planu wynika, że przedmiotowa działka położona jest na obszarze oznaczonym /zgodnie z legendą/ jako obszar zorganizowanej działalności inwestycyjnej, to nie oznacza to automatycznie konieczności dokonania scalenia. W znajdującej się w aktach administracyjnych części opisowej planu brak jest zapisu, by plan przewidywał scalenie tego obszaru i określał zasady tego scalenia. Zgodnie natomiast z art.102ust.1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami, plan miejscowy określa szczegółowo warunki scalenia i podział nieruchomości. Powyższe oznacza, że zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem przepisów postępowania, mającym istotny wpływ na zastosowanie właściwej normy prawa materialnego i z tego względu należało je uchylić na podstawie art. 145 § 1 lit. "a" i "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270).