II SA/Lu 227/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Bartłomiej Pastucha po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. i L. M. na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Lublinie z dnia 30 marca 2023 r. znak: WST I.612.21.2023.MP w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia 30 stycznia 2024 r. S. M. i L. M. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Lublinie z dnia 30 marca 2023 r. znak: WST I.612.21.2023.MP, odmawiające uzgodnienia warunków zabudowy w odniesieniu do [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu dla inwestycji polegającej na budowie trzech budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, na działce nr ewid. [...] położonej w miejscowości [...]. W odpowiedzi na skargę Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Lublinie wyjaśnił, że po otrzymaniu w dniu 10 marca 2023 r. wniosku Wójta Gminy [...] z dnia 8 marca 2023 r. w sprawie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy dla opisanej wyżej inwestycji, postanowieniem z dnia 30 marca 2023 r. (będącym przedmiotem złożonej do Sądu skargi) odmówił uzgodnienia warunków zabudowy w odniesieniu do [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu. Na postanowienie to inwestor w dniu 3 kwietnia 2023 r. wniósł zażalenie. Po rozpatrzeniu zażalenia Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska postanowieniem z dnia 18 października 2023 r. znak: DOA-WPPOH.612.292.2023.SŁ uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Rozpatrując sprawę ponownie organ pierwszej instancji stwierdził, że z dniem 7 listopada 2023 r. upłynął termin do wyrażenia stanowiska w sprawie otrzymanego projektu decyzji o warunkach zabudowy, określony w art. 53 ust. 5c ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2023 r. poz. 977 ze zm., dalej jako "u.p.z.p."). W związku z powyższym w dniu 3 marca 2024 r. organ przygotował adnotację o milczącym załatwieniu sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności zobowiązany jest zbadać jej dopuszczalność, tj. ustalić, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do odrzucenia skargi, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (niż opisane w pkt 1-5a) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Wskazana w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. przesłanka odrzucenia skargi odsyła do tzw. nienazwanych przyczyn niedopuszczalności skargi. Jedną z przyczyn takiej niedopuszczalności może być brak przedmiotu zaskarżenia, który ma miejsce w przypadku wniesienia skargi na nieistniejący akt lub czynność (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. V, Warszawa 2011, art. 58). Z brakiem przedmiotu zaskarżenia mamy do czynienia np. w sytuacji, gdy przed wniesieniem skargi objęty nią akt został wyeliminowany z obrotu prawnego w ramach kontroli instancyjnej w administracyjnym toku instancji. Taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. S. M. i L. M. przedmiotem złożonej do Sądu skargi z dnia 30 stycznia 2024 r. uczynili postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Lublinie z dnia 30 marca 2023 r. o odmowie uzgodnienia warunków zabudowy. Z akt sprawy przekazanych Sądowi wraz ze skargą wynika natomiast, że powyższe postanowienie – na skutek jego uprzedniego zaskarżenia przez skarżących w drodze zażalenia – zostało w całości uchylone przez Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska postanowieniem z dnia 18 października 2023 r., zaś sprawę przekazano organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Jednocześnie z akt sprawy oraz opisu przebiegu postępowania zawartego w odpowiedzi na skargę wynika, że na powyższe postanowienie kasatoryjne organu drugiej instancji nie wniesiono skargi, a zatem uznać należy, że rozstrzygnięcie to stało się prawomocne. Oznacza to, że przed wniesieniem skargi objęte nią postanowienie organu pierwszej instancji z dnia 30 marca 2023 r. zostało w całości wyeliminowane z obrotu prawnego. W konsekwencji skarga – jako dotycząca aktu nieistniejącego – jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Ubocznie wypada wyjaśnić skarżącym, że jeżeli Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Lublinie - jak wskazano w odpowiedzi na skargę - w ponownie prowadzonym postępowaniu nie wyraził stanowiska w sprawie otrzymanego projektu decyzji o warunkach zabudowy przed upływem terminu określonego w art. 53 ust. 5c u.p.z.p., to w świetle tego przepisu jest to równoznaczne z uzgodnieniem przez ww. organ decyzji o warunkach zabudowy. Z tych względów i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.