II SA/Lu 23/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. i J. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2014 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wykonania obowiązku zamurowania otworów okiennych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Od skargi jako pisma wszczynającego postępowanie pobiera się wpis (art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270), który należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu (art. 219 § 1 w zw. z art. 212 § 1 ww. ustawy), a do skargi należy dołączyć jej odpisy dla doręczenia ich stronom (art. 47 § 1 tej ustawy). Skarżący, wnosząc skargę nie uiścili należnego wpisu. Wobec tego zarządzeniem przewodniczącego z dnia 14 stycznia 2015 r. zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł (§ 2 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Ponadto do skargi nie dołączyli również jej odpisu. W tej sytuacji skarżący zostali wezwani w trybie art. 49 § 1 tej ustawy do złożenia odpisu skargi. Do dokonania powyższych czynności zakreślono skarżącym siedmiodniowy termin pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania J. K. odebrała w dniu 23 stycznia 2015 r., w związku z tym termin do wykonania wezwania upływał w dniu 30 stycznia 2015 r. Natomiast przesyłka sądowa zawierająca powyższe wezwania skierowane do B. K., mimo że była dwukrotnie awizowana – pierwsze awizo z dnia 23 stycznia 2015 r., powtórne awizo z dnia 2 lutego 2015 r. – nie została podjęta. Wobec tego w rozpatrywanej sprawie zastosowanie znalazł uregulowany w art. 73 powyższej ustawy tryb doręczenia, zgodnie z którym w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres 14 dni w placówce pocztowej (...) albo w urzędzie gminy, a zawiadomienie o powyższym w postaci awiza umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (...). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu. Skoro zatem B. K. nie odebrała przesyłki, należało uznać ją za doręczoną z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego awiza, tj. z dniem 6 lutego 2015 r. W tej sytuacji termin do wykonania wezwania upływał w dniu 13 lutego 2015 r. Zdaniem Sądu przesyłkę awizowano w sposób prawidłowy, a tym samym należało uznać ją za doręczoną. Biorąc pod uwagę powyższe, termin określony w wezwaniach upłynął bezskutecznie, gdyż skarżący nie uiścili wpisu od skargi, jak również nie uzupełnili braków skargi przez złożenie jej odpisu. W myśl art. 220 § 3 ww. ustawy skarga podlega odrzuceniu, jeśli pomimo wezwania nie został uiszczony od niej należny wpis. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych. Z tych względów należało orzec jak w sentencji postanowienia.