II SA/Lu 230/07

Lublin, dnia 10 kwietnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. i M. małżonków K. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Decyzją z dnia 15 stycznia 2007 r. Nr WINB.ZOA.4070/I-9/06/07 Lubelski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 [...] Nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych. Decyzja organu drugiej instancji została doręczona pełnomocnikowi skarżących w dniu 16 stycznia 2007 r. (k. 21 akt II instancji). W dniu 16 lutego 2007 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik T. i M. małżonków K. [...] W. Ł. wniósł do Sądu za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę na powyższą decyzję, przy czym nie uiścił wpisu od tej skargi. Natomiast skarżący w dniu 4 kwietnia 2007 r. (data stempla pocztowego) złożyli wnioski o zwolnienie od kosztów sądowych – wpisu sądowego od skargi w rozpoznawanej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako "ustawa", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia Sąd odrzuca (art. 58 § 1 pkt 2 ustawy). Termin do wniesienia skargi w rozpoznawanej sprawie upłynął w dniu 15 lutego 2007 r. Skarga T. i M. małżonków K. wniesiona została natomiast w dniu 16 lutego 2007 r., a więc po upływie trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy. W tej sytuacji skarga ta podlega odrzuceniu na podstawie powołanego przepisu art. 58 § 1 pkt 2 ustawy. Ponadto zgodnie z przepisem art. 221 ustawy, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Pismem takim jest w szczególności skarga. Wpis w sprawie sądowoadministracyjnej może być stały bądź stosunkowy (230 § 1 ustawy). W myśl przepisu art. 231 ustawy wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, w innych sprawach pobiera się wpis stały. Wysokość wpisów określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W sprawie niniejszej przedmiotem skargi jest nakaz wykonania określonych robót budowlanych, a zatem stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 powołanego rozporządzenia przy wniesieniu skargi należało uiścić wpis stały w kwocie 500 zł. Zgodnie z tym przepisem, wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury wynosi 500 zł. Wpis taki nie został w rozpoznawanej sprawie uiszczony, z tego zatem powodu skarga podlegała również odrzuceniu na podstawie przepisu art. 221 ustawy, bez wzywania do uiszczenia wpisu. Stosownie do powołanego wyżej art. 221 ustawy, opłata stała przypadająca od pisma wnoszonego przez adwokata lub radcę prawnego powinna być uiszczona w takim terminie, jaki jest dopuszczalny do złożenia pisma podlegającego takiej opłacie (por. H. Knysiak-Molczyk (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. T. Woś, Wydawnictwo Prawnicze "LexisNexis", Warszawa 2005, s. 608). W takim też terminie strona może złożyć wniosek o zwolnienie od opłaty stałej. Ani pełnomocnik ani sami skarżący nie złożyli takiego wniosku w terminie do uiszczenia wpisu od skargi. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w sentencji.