II SA/Lu 233/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji dotyczącej świadczenia z funduszu alimentacyjnego p o s t a n a w i a I. przyznać K. G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego o wyznaczenie, którego zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Strona skarżąca na urzędowym formularzu symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wniosek uzasadniła tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z dwojgiem niepełnoletnich dzieci, z którymi utrzymuje się z alimentów płaconych na dzieci w łącznej kwocie [...] złotych. Ponadto w miesiącu lutym 2012 r. otrzymała jednorazowy zasiłek na dożywianie w kwocie [...] złotych. W uzasadnieniu podkreślono, że strona skarżąca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku dla osób bezrobotnych oraz, iż obecnie stałe miesięczne koszty utrzymania przewyższają dochód jej gospodarstwa domowego. Do strony skarżącej należy samochód osobowy, który od 6 miesięcy znajduje się w komisie. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. Nr 0, poz. 270) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustalenie występowania przesłanek przyznania prawa pomocy unormowanych w cytowanym przepisie wymaga uwzględnienia sytuacji materialnej osoby wnoszącej o przyznanie prawa pomocy oraz wysokości ciążących na niej obowiązków ponoszenia kosztów w toku postępowania. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że strona skarżąca będąc osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku dla osób bezrobotnych, która wraz z dwojgiem dzieci utrzymuje się z płaconych na nie alimentów nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Nie dysponuje bowiem ona środkami finansowymi, które umożliwiałyby jej poniesienie kosztów postępowania. Ze względu jednak na to, że na mocy art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. strona skarżąca jest w niniejszej sprawie zwolniona od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych a tym samym jej żądania zwolnienia od nich, jako bezzasadne nie podlega uwzględnieniu referendarz sądowy przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.