II SA/Lu 234/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Bartłomiej Pastucha po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2024 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. Pismem z dnia 16 lutego 2024 r. A. D. (dalej także jako "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie, skargę na decyzję tego organu z dnia 17 stycznia 2024 r. nr SKO.41/6065/OS/2023, utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy Kurów z dnia 23 października 2023 r. nr OPS.4702.ŚP.000329.08.2023, w przedmiocie odmowy przyznania skarżącej świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku w celu sprawowania opieki nad ojcem B. D.. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o umorzenie postępowania z powodu uwzględnienia skargi w trybie autokontroli. Na poparcie tego wniosku Kolegium załączyło decyzję z dnia 12 marca 2024 r. nr SKO.41/1142/OS/2024, którą - działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") - uchyliło w całości własną decyzję z dnia 17 stycznia 2024 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy Kurów z dnia 23 października 2023 r., a także orzekło co do istoty sprawy, przyznając skarżącej świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad ojcem B. D., na okres od dnia 1 sierpnia 2023 r. do dnia 31 grudnia 2023 r. w wysokości 2.458,00 zł miesięcznie oraz od dnia 1 stycznia 2024 r. na czas nieokreślony w wysokości 2.988,00 zł miesięcznie. Jednocześnie Kolegium stwierdziło, że działanie tego organu nie miało miejsca bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Pismem z dnia 24 kwietnia 2024 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie poinformowało Sąd, że strona nie wniosła skargi na decyzję autokontrolną z dnia 12 marca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn (niż wskazane pkt 1 i 2 tego unormowania) stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie zaś z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. W niniejszej sprawie postępowanie wszczęte na skutek skargi A. D., kwestionującej prawidłowość decyzji ostatecznej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie w przedmiocie odmowy przyznania skarżącej świadczenia pielęgnacyjnego, stało się bezprzedmiotowe wobec uwzględnienia przez organ odwoławczy wniesionej skargi w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. poprzez uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia i rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji oraz przyznanie skarżącej wnioskowanego świadczenia. Podkreślić przy tym należy, że podjęta przez Kolegium w trybie autokontroli decyzja z dnia 12 marca 2024 r. została wydana z zachowaniem trzydziestodniowego terminu określonego w ww. przepisie, a nadto stała się prawomocna, albowiem – jak wynika z informacji przekazanej przez Kolegium w piśmie z dnia 24 kwietnia 2024 r. – nie została w ustawowym terminie zaskarżona do sądu administracyjnego. Wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego przez organ odwoławczy w trybie autokontroli sprawia, że Sąd zostaje pozbawiony przedmiotu kontroli mimo, że sprawa w sensie materialnoprawnym nadal istnieje. Sprawa nie staje się więc bezprzedmiotowa, natomiast bezprzedmiotowe staje się postępowanie sądowe, co w świetle art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. daje podstawę do jego umorzenia. Z tych względów należało orzec, jak w sentencji postanowienia.