II SA/Lu 235/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego i dodatku do zasiłku rodzinnego - w zakresie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata p o s t a n a w i a ustanowić dla J. K. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka . Po wydaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 maja 2012r., sygn. akt II SA/Lu 235/12 oddalającego skargę J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego i dodatku do zasiłku rodzinnego - skarżący złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. W formularzu wniosku PPF oraz w piśmie z dnia 5 czerwca 2012r. wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z matką Z. K., córką K. K. (lat 19) i wnuczką J. (lat 2). Na dochód rodziny składa się emerytura matki w wysokości 1337, 27 zł, renta rodzinna córki K. w kwocie 699 zł i zasiłek na wnuczkę – 238 zł (łącznie 2274, 27 zł miesięcznie). Skarżący jest bezrobotny, bez prawa do zasiłku, jest wdowcem i od wielu lat zajmuje się wychowaniem córki (która uczy się jeszcze) i wnuczki. Miesięczne wydatki rodziny (wykazane przez skarżącego za ostatnie miesiące) obejmują w szczególności opłaty za energię elektryczną – 150, 54 zł (za dwa miesiące), gaz - 60 zł, wodę i ścieki – 127, 89 zł, a także koszty zakupu niezbędnych leków dla matki skarżącego (schorowanej od wielu lat i wymagającej systematycznego leczenia) – 202, 75 zł i 21, 60 zł (podpaski anatomiczne). Ponadto rodzina ponosi koszty wyżywienia i innych koniecznych zakupów, przede wszystkim związanych z opieką nad małoletnią J . Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270), zwanej dalej ppsa, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, w sytuacji, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie ustanowienia adwokata jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 ppsa). Przyznanie prawa pomocy w takim zakresie następuje, gdy wnoszący jest osobą, której środki do życia ze względu na okoliczności życiowe są na tyle ograniczone, że zaspokajają jedynie podstawowe potrzeby życiowe w związku z czym poniesienie przez nią choć części kosztów sądowych prowadziłoby do powstania uszczerbku utrzymania koniecznego dla niej i jej rodziny. W ocenie Sądu, sytuacja J. K. uzasadnia uwzględnienie wniosku o ustanowienie adwokata – czteroosobowa rodzina skarżącego uzyskuje niewielkie dochody – ok. 2300 zł miesięcznie, z czego konieczne opłaty (energia, gaz, woda i ścieki i lekarstwa) wynoszą ok. 500 zł, a z pozostałej kwoty rodzina musi zakupić wyżywienie i dokonać innych niezbędnych wydatków związanych ze zwykłym utrzymaniem, w tym małoletniej J.. Poza tym na tym etapie postępowania brak profesjonalnej pomocy prawnej mógłby pozbawić skarżącego możliwości podejmowania środków procesowych. Instytucja prawa pomocy wprawdzie wydatkowana jest ze środków Skarbu Państwa, jednak nie może być iluzoryczna. Z tych względów należało orzec, jak w sentencji postanowienia.