II SA/Lu 235/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Wojewódzki Inspektor Sanitarny z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej p o s t a n a w i a przyznać A. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w L.. Skarżąca na urzędowym formularzu symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadnił tym, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 posadowionym na działce o powierzchni [...] ha o łącznej wartości [...] złotych i utrzymuje się z zasiłku stałego w kwocie [...]złotych. Na stałe koszty utrzymania koniecznego skarżącej składają się wydatki na energię elektryczną – [...] złotych, Internet i telefon – [...] złotych, gaz – [...] złotych oraz opłata za wywóz odpadów – [...] złotych (kwartalnie) i wodę – [...] złotych (kwartalnie). Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustalenie wystąpienia przesłanki przyznania prawa pomocy unormowanej w tym przepisie wymaga porównania realnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy do wysokości kosztów postępowania, o zwolnienie od których wnosi strona oraz ocenę wpływu ponoszenia tych kosztów na możliwość ponoszenia przez stronę kosztów utrzymania koniecznego. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarżąca wykazała, iż nie ma możliwości poniesienia minimalnych kosztów ustanowienia adwokata z wyboru bez spowodowania uszczerbku w swoich kosztach utrzymania koniecznego. Po poniesieniu bowiem przez skarżącą minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego z wyboru, które ze względu na przedmiot zaskarżenia niniejszej sprawy wyniesie 480,00 złotych (§14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie – Dz.U. z 2015 r., poz. 1800), na poczet kosztów utrzymania koniecznego pozostanie kwota [...]złotych netto. Porównanie jej do wysokości kosztów utrzymania koniecznego wskazuje, że nie jest ona wystarczająca na pokrycie wydatków związanych z tymi kosztami. Zatem uiszczenie przez skarżącą minimalnych kosztów ustanowienia adwokata z wyboru spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla niej. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.