II SA/Lu 236/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Wiesława Achrymowicz, , , po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. T. w przedmiocie zarządu nieruchomością w zakresie formalnoprawnej dopuszczalności skargi p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Skarżąca wystąpiła na drogę postępowania sądowoadministracyjnego ze skargą na sposób sprawowania zarządu nieruchomością. położoną w [...] przy ul [...]. Wskazywała na przysługujący jej status najemcy jednego z lokali położonych tamże, o numerze [...]. Zarzucała nieprawidłowość wypowiedzenia umowy najmu oraz kwestionowała zasadność braku zgody ze strony współwłaścicieli na nabycie prawa własności zajmowanego lokalu przez najemcę. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosiło o jej oddalenie. W uzasadnieniu podnosiło, że skarga E. T. nie dotyczy administracyjnego rozstrzygnięcia Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Nadto skarżąca, jako najemca, co do zasady pozbawiona jest przymiotu strony, skoro nie legitymuje się uprawnieniami właścicielskimi do nieruchomości objętej postępowaniem. Przedmiotem rozstrzygania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze była formalnoprawna racja zażalenia J. P. na postanowienie z dnia [...] o uzgodnieniu w zakresie obsługi komunikacyjnej projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy dla planowanej przebudowy poddasza budynku mieszkalnego usytuowanego w [...] przy ul [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaistniałej sytuacji proceduralnej zważył, co następuje: Zgodnie z unormowaniem art. 3 § 1 do § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje ściśle określone rozstrzygnięcia administracyjne bądź ich nieuprawnione zaniechanie. Kwestionowane w skardze: sposób realizacji zarządu nieruchomością, treść umowy najmu czy okoliczność jej wypowiedzenia, a dalej brak zgody ze strony współwłaścicieli na nabycie własności lokalu przez najemcę. nie zostały poddane kontroli sądowoadministracyjnej czy to w myśl zamkniętego wyliczenia zawartego w kolejnych punktach art. 3 § 2, czy to mocą ustaw szczególnych, zgodnie odesłaniem z art. 3 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym stanie prawnym skarga E. T. została wniesiona w sprawie, która nie należy do właściwości sądu administracyjnego w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powyższe stanowi o jej niedopuszczalności, skutkującej zastosowaniem obligatoryjnego rygoru odrzucenia skargi Z tych względów, na mocy ostatnio powołanego unormowania ustawy Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny rzekł jak w sentencji.