II SA/Lu 236/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. na decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. J. Z. w dniu 14 lutego 2011 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję z dnia [...] r., nr [...], wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta przez Kierownika Fili nr 1 Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie , przyznającą skarżącemu zasiłek celowy w kwocie 100 zł z przeznaczeniem na zakup gazu. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, iż skarga ta została wniesiona bez uprzedniego wyczerpania środka zaskarżenia w postaci odwołania do organu drugiej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn obejmuje w szczególności sytuację, gdy skarga została wniesiona na decyzję organu pierwszej instancji, na którą nie przysługiwała skarga do sądu administracyjnego, lecz środek zaskarżenia w postaci odwołania do organu drugiej instancji. Kierownik Fili nr 1 Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie , działając z upoważnienia Prezydenta Miasta , decyzją z dnia [...] r., nr [...], przyznał skarżącemu zasiłek celowy w kwocie 100 zł z przeznaczeniem na zakup gazu. Od decyzji tej skarżącemu przysługiwało odwołanie do organu wyższego stopnia, to jest do Samorządowego Kolegium Odwoławczego . Skarżący, co jest bezsporne, od decyzji tej nie złożył odwołania i stała się ona ostateczna. Skarga J. Z. na wskazaną wyżej decyzję organu pierwszej instancji podlega więc odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Ubocznie wskazać należy, iż złożona w tym samym piśmie skarga J. Z. na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w przedmiocie niezałatwienia w terminie wniosku o przyznanie zasiłku celowego zostanie rozpoznana w odrębnej sprawie. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.