II SA/Lu 236/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Ż.-K. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Wojewoda decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] r. nr [...] orzekająca o utracie przez K.Ż.-K. statusu osoby bezrobotnej oraz utracie prawa do zasiłku. Powyższa decyzja ostateczna została doręczona K. Ż.-K. w dniu 22 grudnia 2017 r. (potwierdzenie odbioru, str. 22 akt adm.). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na ww. rozstrzygnięcie K. Ż.-K. złożyła za pośrednictwem Wojewody w dniu 26 stycznia 2018 r. (data nadania skargi na adres organu odwoławczego – k. 4 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga K. Ż.-K. podlega odrzuceniu jako wniesiona z uchybieniem terminu. W myśl art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a., za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Z kolei stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja Wojewody z dnia [...] r. nr [...] została skutecznie doręczona K. Ż.-K. w dniu 22 grudnia 2017 r. W tym bowiem dniu – jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (str. 21-22 akt adm.) – przesyłkę zawierającą przedmiotowe rozstrzygnięcie odebrała w miejscu zamieszkania skarżącej jej matka A. K., będąca dorosłym domownikiem, co spełnia wymogi formy doręczenia pisma w postępowaniu administracyjnym przewidzianej w art. 43 k.p.a. Trzydziestodniowy termin do złożenia przez skarżącą skargi na przedmiotową decyzję upływał zatem w dniu 22 stycznia 2018 r. (wyjaśnić w tym miejscu wypada, że koniec biegu owego trzydziestodniowego terminu przypadał wprawdzie na 21 sierpnia 2018 r., jednak wobec okoliczności, iż była to niedziela, tj. dzień ustawowo wolny od pracy, termin do wniesienia skargi upłynął dopiero następnego dnia, tj. w poniedziałek 22 stycznia 2018 r. – stosownie do dyspozycji art. 83 § 2 p.p.s.a.). Należy podkreślić, że w treści zaskarżonej decyzji skarżąca została prawidłowo pouczona o trybie i sposobie jej zaskarżenia. W związku z tym, że skarga K. Ż.-K. została wniesiona dopiero w dniu 26 stycznia 2018 r., należy uznać, iż skarżąca złożyła ją z uchybieniem ustawowego terminu do dokonania tej czynności, co czyni koniecznym odrzucenie skargi stosownie do powołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.