II SA/Lu 237/09

Lublin, dnia 8 czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. L. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania scaleniowego - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu p o s t a n a w i a : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W skardze z dnia 10 kwietnia 2009 r. W. L. wniósł o wstrzymanie wykonania postanowienia Wojewody z dnia [...] r., Nr [...] utrzymującego w mocy postanowienie Starosty z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania scaleniowego gruntów wsi D. gmina Ł . Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu organu administracyjnego zapewnia stronie tymczasową ochronę jej praw, a zatem to na niej spoczywa obowiązek wykazania, że wykonanie przez organ decyzji lub innego aktu, może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności świadczących, że w odniesieniu do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie został uzasadniony, w skardze podniesione zostały wyłącznie argumenty merytoryczne dotyczące zaskarżonego aktu. Tym samym skarżący nie wykazał, że wykonanie zaskarżonego postanowienia spowoduje trudne do odwrócenia skutki lub znaczną szkodę. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia zaś jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04 niepubl.). Sąd nie dopatrzył się także z urzędu okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu. Z tych względów na podstawie art. 61 § 3 cyt. należało orzec, jak w sentencji postanowienia.