II SA/Lu 237/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 17 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego; w zakresie wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienie wyroku z dnia 17 czerwca 2010 r., sygn. akt II SA/Lu 237/10 p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 17 czerwca 2010 r. w sprawie sygn. akt II SA/Lu 237/10 oddalił skargę M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego. Na ogłoszenie orzeczenia skarżąca nie stawiła się. W dniu 9 lipca 2010 r. M. M. złożyła wniosek o uzasadnienie wyroku z dnia 17 czerwca 2010r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. We wniosku o przywrócenie terminu, sprecyzowanym na wezwanie Sądu, skarżąca podniosła, że przyczyną niezłożenia wniosku o uzasadnienie w terminie był "brak świadomości o skutkach niezachowania terminu spowodowany zaburzeniami świadomości w związku z chorobą psychiczną skarżącej". Wyjaśniła, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 5 lipca 2010r., ponieważ w tym dniu poczuła się lepiej. Do wniosku skarżąca załączyła orzeczenie o stopniu niepełnosprawności oraz zaświadczenia lekarskie o niezdolności do pracy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 17 czerwca 2010r. jest niezasadny. Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwana jako "ppsa")., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. We wniosku tym, w myśl art. 87 § 2 ppsa, strona zobowiązana jest do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Dla oceny istnienia lub braku winy w uchybieniu terminu przyjąć należy obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. postanowienie SN z dnia 14 stycznia 1972 r., sygn. akt II CRN 448/71, opubl. OSP z 1972 r., Nr 7-8, poz. 144). Zatem brak winy może uzasadniać jedynie szczególna okoliczność o charakterze obiektywnym, która nawet przy wykazaniu należytej staranności uniemożliwiła dokonanie określonej czynności procesowej (por. postanowienie NSA z dnia 6 maja 2008 r., sygn. akt I OZ 307/08, nie publ.). W świetle argumentów podniesionych we wniosku należy stwierdzić, iż choroba na którą powołuje się skarżąca nie jest okolicznością, która w ocenie Sądu wskazuje na brak winy w uchybieniu terminu. Nawet choroba wymagająca leżenia, choroba o charakterze przewlekłym nie może być wystarczającym powodem dla uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione. Dopiero nagłe, nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenie, może stanowić uprawdopodobnienie, o którym wyżej mowa, przemawiające za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu. W przeciwnym razie strona powinna zadbać z wyprzedzeniem o swoją sprawę, np. zaangażować do jej prowadzenia pełnomocnika, domownika lub chociażby osobę trzecią właśnie do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., OZ 809/04, nie publ.). Podobnie stwierdził Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 27 października 2005 r. (sygn. akt III CZ 79/05), iż brak winy występuje w razie choroby strony lub jej pełnomocnika, która uniemożliwia podjęcie działania nie tylko osobiście, ale i skorzystanie z pomocy innych osób, a zatem choroba, która nie uniemożliwia podjęcia działania choćby przy pomocy osób trzecich, nie uzasadnia przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. W okolicznościach sprawy choroba skarżącej nie jest przesłanką, która w ocenie Sądu wskazuje na brak winy w uchybieniu terminu. Odmiennej oceny nie sposób upatrywać w przedstawionych przez skarżącą zaświadczeniach lekarskich opatrzonych datami: 17 maja, 8 czerwca, 5 lipca, 6 lipca 2010r. Ich treść nie wskazuje bowiem, aby stan zdrowia skarżącej uniemożliwił jej nadanie pisma w ustawowym terminie, a także podjęcie czynności zmierzających do zlecenia załatwienia sprawy osobie trzeciej. Warunku takiego nie spełnia dołączone przez skarżącą orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z dnia 19 lipca 2010r., które podaje wprawdzie, że skarżąca posiada umiarkowany stopień niepełnosprawności, jednak nie wynika z niego, aby skarżąca posiadała znacznie ograniczoną możliwość samodzielnej egzystencji wymagającą stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby. Z przedłożonego orzeczenia o stopniu niepełnosprawności sądzić natomiast należy, że skarżąca wymaga korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji, jednak ta okoliczność nie może być wystarczającą podstawą do przyjęcia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącej (por. Postanowienie NSA z dnia 30 grudnia 2008r., I OZ 925/08, publ. Centralna Baza Orzeczeń i Informacji o Sprawach). Skarżąca nie dołożyła szczególnej staranności, takiej, której można wymagać od każdej strony postępowania sądowoadministracyjnego, należycie dbającej o swoje interesy procesowe, nawet o nienajlepszym stanie zdrowia. Złożenie bowiem wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie jest, ani czynnością skomplikowaną, ani czynnością, której należy dokonać w sądzie osobiście. Tym bardziej, że wraz z zawiadomieniem o rozprawie, doręczone jej w dniu 30 kwietnia 2010 r., została pouczona, iż uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku, złożenie natomiast wniosku po upływie tego terminu jest czynnością bezskuteczną (por. Postanowienie NSA z dnia 1 kwietnia 2010r., I OZ 231/10, publ. Centralna Baza Orzeczeń i Informacji o Sprawach). Wobec powyższego na podstawie art. 86 § 1 ppsa należało odmówić przywrócenia termin do wniesienia wniosku sporządzenie i doręczenia uzasadnienia wyroku z dnia 17 czerwca 2010r.