II SA/Lu 237/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...], nr [...], w przedmiocie nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego - w zakresie wniosku M. J. o wstrzymanie wykonania decyzji wydanej z upoważnienia Wójta Gminy I. z dnia [...], nr [...], p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania decyzji wydanej z upoważnienia Wójta Gminy I. z dnia [...], nr [...]. W dniu 14 lutego 2012 r. M. J. złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...], nr [...], w przedmiocie nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Jednocześnie skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania utrzymanej zaskarżoną decyzją w mocy decyzji z dnia [...], nr [...], wydanej z upoważnienia Wójta Gminy I. przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w I.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania dotyczy także innych aktów wydanych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Postanowienie sądu w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu ma charakter jedynie tymczasowy, albowiem upada ono w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji (art. 61 § 6 P.p.s.a.). Instytucja wstrzymania wykonania aktu organu administracyjnego zapewnia stronie ochronę jej praw, a zatem to na niej spoczywa obowiązek wykazania, że wykonanie przez organ aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności świadczących, że w odniesieniu do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania aktu wydanego w granicach sprawy jest zasadne. Złożony przez skarżącą wniosek o wstrzymanie wykonania utrzymanej zaskarżoną decyzją w mocy decyzji z dnia [...], nr [...], wydanej z upoważnienia Wójta Gminy I. przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w I., nie zawiera uzasadnienia. Skarżąca nie uprawdopodobniła zatem zaistnienia przesłanek określonych w powołanym art. 61 § 3 P.p.s.a. Okoliczność, iż przepis ten nie nakłada na skarżącą obowiązku umotywowania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji nie oznacza, jak wskazano wyżej, że skarżąca mogła ograniczyć ten wniosek jedynie do samego żądania udzielenia jej ochrony tymczasowej. Należy również podkreślić, iż nawet gdyby uznać, że skarżąca upatruje uzasadnienie swojego wniosku o wstrzymanie wykonania powyższej decyzji we wskazanych w skardze zarzutach dotyczących prawnej wadliwości tejże decyzji, to zarzuty te nie dawałyby podstaw do uwzględnienia rozpoznawanego wniosku. Katalog przesłanek wstrzymania wykonania przez Sąd aktu administracyjnego jest katalogiem zamkniętym. Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu wyłącznie wówczas, gdy w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd nie jest zatem uprawniony do badania zgodności z prawem aktu organu administracji na etapie rozpoznania wniosku dotyczącego wstrzymania jego wykonania. Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu stanowi jedynie postępowanie o charakterze wpadkowym, które jest prowadzone w ściśle określonych granicach wyznaczonych treścią art. 61 § 3 P.p.s.a. Z powyższych względów, wobec niespełnienia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł, jak w postanowieniu.