II SA/Lu 239/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. N., I. N., A. N. i B. N. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odrzucić skargę. W dniu 14 lutego 2014 r. pełnomocnik C. N., I.N., A. N. i B.N. złożył do Sądu skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wniesioną po upływie tego terminu sąd odrzuca (art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Z akt administracyjnych wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona prawidłowo każdemu za skarżących w dniu 14 stycznia 2014 r. (k. 1-4 akt adm. II inst.). Skarga na tę decyzję została złożona za pośrednictwem placówki pocztowej w dniu 14 lutego 2014 r. (data nadania; k. 5 akt sądowych), a więc z uchybieniem terminu do jej wniesienia, który upłynął w dniu 13 lutego 2014 r. Skargę tę należało zatem odrzucić jako spóźnioną na podstawie powołanego art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.