II SA/Lu 24/16

PostanowienieWSA w Lublinie2018-01-24

Skład orzekający: Starszy referendarz sądowy Jarosław Harczuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy ponowne rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym samym zakresie, w którym prawo pomocy zostało już przyznane, jest zbędne?
Ratio decidendi
Postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy podlega umorzeniu, jeżeli rozpoznanie wniosku stało się zbędne. W sytuacji, gdy skarżącej zostało już przyznane prawo pomocy w określonym zakresie, ponowne rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym samym zakresie jest zbędne.
Stan faktyczny
Skarżąca Z. S. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata w sprawie dotyczącej specjalnego zasiłku opiekuńczego. Wcześniej, postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2016 r., skarżącej przyznano już prawo pomocy w tym samym zakresie. Skarżąca ponownie wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w tym samym zakresie.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie o przyznanie prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy. Stosownie do art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Wydanym w sprawie niniejszej postanowieniem starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 14 kwietnia 2016 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Skarżąca na druku PPF z dnia 18 stycznia 2018 r. ponownie wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Skoro jednak w toku niniejszego postępowania przyznano już skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata zbędnym stało się ponowne rozpoznanie jej wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym samym zakresie, w którym prawo pomocy zostało już przyznane. Z tych powodów działając na podstawie art. 249a p.p.s.a. umorzono postępowanie o przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło