II SA/Lu 24/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak po rozpoznaniu w dniu [...] lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - w zakresie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] nr [...] z dnia [...] października 2017 r., znak: [...], zatwierdzająca projekt budowlany i udzielającą B. i J. małż. [...] pozwolenia na budowę budynku garażowego na działce nr ewid.[...] w miejscowości K., gmina G.. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na powyższą decyzję ostateczną Wojewody złożył M. K.. W skardze, obok zarzutów kwestionujących legalność zaskarżonej decyzji, skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania w całości z uwagi – ja wskazał – na możliwość spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wypadku przystąpienia do realizacji decyzji przez inwestorów, ze względu na lokalizacje budynku objętego zamierzeniem budowlanym w bezpośrednim sąsiedztwie budynku mieszkalnego skarżącego, a tym samym wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody. W uzasadnieniu powyższego wniosku skarżący podniósł, że sporna budowa – wobec przedstawionych w skardze okoliczności wskazujących na istotne wady postępowania, samego projektu, a zwłaszcza jego zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego – spowoduje niebezpieczeństwo wywołania u skarżącego i jego nieruchomości znacznej szkody polegającej przede wszystkim na istotnym pogorszeniu warunków zamieszkiwania, wyrażającym się w konieczności znoszenia w strefie zamieszkiwania wszelkich uciążliwości związanych z użytkowym charakterem obiektu zlokalizowanego w granicy nieruchomości, a przede wszystkim jego użytkowaniem. Potencjalne zagrożenia, których istnienie zostało pominięte bez dostatecznego zbadania oddziaływania na nieruchomość skarżącego, dotyczą nie tylko dyskomfortu związanego istnieniem i stałym znoszeniem w granicy działki ślepej ściany ponad 8 metrowej długości, wysokiej na ponad 4 m, ale także sfery ochrony zdrowia oraz bezpieczeństwa ludzi i mienia. Będzie miało także bezpośredni wpływ na obniżenie wartości nieruchomości, co samo w sobie stanowi o szkodzie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze. zm., dalej jako "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 cytowanego przepisu sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z powołanych przepisów wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i uzasadnione jest jedynie w wyjątkowych okolicznościach. Jedną z tych okoliczności jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, rozumianej jako szkoda majątkowa lub niemajątkowa, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, niepubl.). Z kolei druga z przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności sprowadza się do niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi w tym przypadku o skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, LEX nr 192964). W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zostało wykazane, iż zachodzi którakolwiek z przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Należy zauważyć, że skarżący w motywach wniosku wskazał przede wszystkim na okoliczności świadczące o rzekomej wadliwości projektu budowlanego oraz wadliwości postepowania poprzedzającego jego zatwierdzenie mocą zaskarżonej decyzji. Tymczasem argumenty tego rodzaju, tj. kwestionujące legalność zaskarżonej decyzji, nie mogą stanowić podstawy do wstrzymania jej wykonania, albowiem mogą one stać się przedmiotem oceny Sądu dopiero na etapie rozpoznawania skargi. Z kolei argument, iż w razie realizacji spornego budynku garażowego skarżący będzie zmuszony znosić uciążliwości związane z jego lokalizacją, nie świadczą o możliwości narażenia skarżącego na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wyjaśnić należy, że niewątpliwie w sytuacji, gdy inwestor będzie prowadził na podstawie zaskarżonej decyzji roboty budowlane przed rozpoznaniem skargi, istnieć będzie ryzyko, iż w przypadku prawomocnego uwzględnienia skargi mogłoby dojść do powstania szkody, lecz nie po stronie skarżących, a właśnie po stronie inwestora. To na inwestorze spoczywać bowiem będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego w razie, gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi decyzja udzielająca pozwolenia na budowę zostanie uchylona. Z tych wszystkich względów Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 w zw. z § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.