II SA/Lu 242/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 6 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych; w zakresie wniosku skarżącej i jej pełnomocnika o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, jej podpisania oraz nadesłania odpisów p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. J. M. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych. Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2017 r. (sygn. akt II SA/Lu 242/17) Sąd odrzucił powyższą skargę z uwagi na brak podpisu, nieuiszczenie wpisu od skargi oraz nienadesłanie jej odpisów. Powyższe postanowienie zostało skarżącej doręczone w dniu 5 maja 2017 r. (w trybie art. 72 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, k. 30 akt sądowych). W dniu 12 maja 2017 r. J. M. i jej syn A. M. złożyli wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu strona wyjaśniła, że uchybiła terminowi ponieważ ona i jej syn będący jej pełnomocnikiem w sprawie byli chorzy. Syn po wypadku trafił do szpitala z urazem kończyny dolnej, barku oraz głowy. Skarżąca natomiast ma problemy z kręgosłupem, co utrudnia jej poruszanie się. Wskazali, że w żaden sposób nie mieli możliwości dopełnić czynności w terminie, co uczynili dopiero po powrocie do zdrowia. Do wniosku dołączyli zaświadczenia lekarskie i wypis aktu notarialnego z dnia 28 grudnia 2016 r., z którego wynika, że skarżąca ustanawia pełnomocnikiem swojego syna A. M. we wszelkich sprawach związanych z zarządem nieruchomości nr [...] położonej w L. przy ul. B także w postępowaniu przez sądami powszechnymi i szczególnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r.,1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Z treści ww. przepisów wynika zatem, że jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy wniosek został złożony w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, a ponadto uchybienie to nastąpiło bez winy strony. Należy podkreślić, że przesłanka braku winy skarżącej oceniana jest przez pryzmat okoliczności odnoszących się do samej skarżącej, a nie pełnomocnika, który do postępowania w niniejszej sprawie wstąpił dopiero w dniu 12 maja 2017 r. wraz ze złożeniem pełnomocnictwa. Przy czym trzeba wskazać, że w ocenie Sądu, samo ustanowienie pełnomocnika i jego choroba nie może stanowić przesłanki przemawiającej za brakiem winy skarżącej w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi, jej podpisania i przesłania odpisów przed datą ustanowienia w niniejszej sprawie tego pełnomocnika. W przeciwnym razie Sąd każdorazowo byłby zobligowany do przywracania terminu bez względu na to, czy uchybienie terminu byłoby zawinione czy niezawinione przez stronę skarżącą. Podkreślić bowiem wypada, że brak winy stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. W orzecznictwie podnosi się, że brak winy w uchybieniu terminu winien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od osoby dbającej należycie o swoje interesy. Od strony postępowania można bowiem oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. Dopuszczenie się przez stronę choćby lekkiego niedbalstwa daje podstawę do przyjęcia jej zawinienia w uchybieniu terminu i odmowy przywrócenia terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt I SAB/Wa 78/05, Lex nr 192260). Jak wynika z akt sprawy przesyłka zawierająca wezwanie z dnia 8 marca 2017 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz nadesłania jej odpisów i podpisania skargi wraz ze stosownym pouczeniem została skarżącej doręczona w dniu 21 marca 2017 r. Termin do wykonania powyższego wezwania upłynął skarżącej w dniu 28 marca 2017 r. Z dołączonych do wniosku o przywrócenie terminu z dnia 12 maja 2017 r. załączników nie wynika, jakoby w tym okresie skarżąca przebywała w szpitalu bądź wykazała, aby nie była w stanie w inny sposób wykonać powyższego wezwania. Z zaświadczenia z dnia 27 marca 2017 r. wynika jedynie, że skarżąca zgłosiła się do lekarza, który stwierdził rozpoznanie u niej półpaśca jamy ustnej i zalecił leczenie w domu, natomiast z zaświadczenia z dnia 9 maja 2017 r. wynika, że skarżąca zgłosiła się do lekarza medycy rodzinnej z prośbą o stwierdzenie, że "w marcu chorowała i leczona była z powodu zwyrodnienia kręgosłupa" (k. 36 akt sądowych). Odnosząc się do powyższych argumentów należy stwierdzić, że nie zawsze i nie każda choroba strony stanowi uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminowi procesowemu. Co do zasady, okolicznością wskazującą na brak winy jest bowiem taka niedyspozycja zdrowotna, która występuje nagle i jest na tyle poważna, że strona obiektywnie nie jest w stanie dokonać czynności procesowej w terminie i w dodatku nie jest możliwe posłużenie się inną osobą dla dokonania takiej czynności. Powyższe okoliczności wskazują, że choroba skarżącej nie była tego rodzaju schorzeniem. Ponadto skarżąca do wykonania obowiązku nałożonego przez Sąd mogła posłużyć się synem. Podniósł on wprawdzie we wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi, że nie był wstanie wykonać przedmiotowego wezwania, ponieważ przebywał w szpitalu, należy jednak zwrócić uwagę, że według zaświadczeń złożonych do akt sądowych przebywał w szpitalu w okresie późniejszym, tj. po 28 marca 2017 r. (9.04.2017 r. do 11 .04.2017 r.) kiedy to upłynął termin do wykonania zarządzenia o wezwaniu do usunięcia baków formalnych skargi. Zatem okoliczności o braku winy w uchybieniu terminu wskazane przez pełnomocnika skarżącej nie mają wpływu na brak winy w uchybieniu terminu przez samą skarżącą. Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., należało odmówić przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi.