II SA/Lu 244/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz Sędziowie Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca) Asesor sądowy Marcin Małek Protokolant Starszy sekretarz sądowy Marzena Okoń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi Fundacji W. w L. na decyzję Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego - Lublin Sp. z o.o. w Lublinie z dnia 1 marca 2022 r. nr NB.0660.2.2022 w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego - Lublin Sp. z o.o. w Lublinie na rzecz Fundacji W. w L. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sygn. akt II SA/Lu [...] Uzasadnienie We wniosku z dnia 1 lutego 2022 r., przekazanym drogą elektroniczną, Fundacja [...] zwróciła się do Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego w Lublinie Sp. z o.o o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej umowy na zarządzanie strefą płatnego parkowania , umów pomiędzy MPK a KPRD zwartych w 2021r. Informacja miała zostać przesłana w formie elektronicznej na wskazany adres "e-mail". W piśmie z dnia 15 lutego 2022 r. spółka poinformowała wnioskodawcę, że żądane informacje, z uwagi na brak rejestru umów w żadnych układzie i konieczność dodatkowych czynności ustalająco - organizacyjnych stanowią informację publiczną przetworzoną. W związku z tym wezwano wnioskodawcę do wykazania, w terminie 7 dni, że udostępnienie informacji publicznej w żądanym zakresie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W piśmie z dnia 15 lutego 2022r. Fundacja podała, że kontrola wdrażania podstrefy płatnego parkowania w Lublinie była wdrażana w sposób chaotyczny, spóźniony, stąd przyjrzenie się zabezpieczeniu interesów mieszkańców przez spółkę komunalną jest konieczne. W tej sytuacji decyzją z dnia 1marca 2022r. spółka odmówił udzielenia wnioskowanej informacji. W uzasadnieniu podała, że należy odróżnić informację prostą od przetworzonej. Informacja prosta to taka informacja, co do której wyodrębnienie jej ze zbiorów informacji nie jest związane z koniecznością poniesienia pewnych kosztów osobowych lub finansowych trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami zobowiązanego do udzielenia informacji podmiotu. Z kolei informacja przetworzona to między innymi takie dane publiczne, które wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu. W tym przypadku zakres żądanej informacji sprowadza się do odszukania w rejestrach nieznanej ilości umów, co w ocenie spółki czyni ją informacją przetworzoną. Przygotowanie jej wiązałoby się z potrzebą przeprowadzenia odpowiednich czynności (odszukanie w rejestrach, sporządzenie kopii) i ewentualnie usuwania danych chronionych prawem. Działania te powodują, iż żądana informacja byłaby przygotowywana specjalnie dla wnioskodawcy. Co więcej działania te nie polegałyby tylko i wyłącznie na mechanicznym i automatycznym usuwaniu danych. Okoliczności te jednoznacznie wskazują i dowodzą, iż w przedmiotowej sprawie chodzi o informacją przetworzoną, której udostępnienie stosownie do powyżej art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, wymaga wykazania przez wnioskodawcę szczególnego interesu publicznego. Fundacja nie wykazał w ocenie spółki szczególnego interesu publicznego, ograniczając się do nieuzasadnionego i niczym nie popartego stwierdzenia, że skoro kontrola wdrażania podstrefy płatnego parkowania w Lublinie była wdrażana w sposób chaotyczny, spóźniony, to przyjrzenie się zabezpieczeniu interesów mieszkańców przez spółkę komunalną jest konieczne. W ocenie spółki Fundacja nie wnioskuje o informacje istotne dla interesu publicznego, ale wyłącznie dla interesu własnego, dla własnej ciekawości wynikającej z negatywnego nastawienia do spółki, co przejawia się dokonaną oceną wdrażania kontroli płatnego parkowania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję Fundacja [...] wniosła o jej uchylenie, stwierdzenie rażącego naruszenia prawa oraz wymierzenie grzywny spółce. Dodatkowo domagała się przeprowadzenia dowodu z dokumentów spółki określających obieg i sposób ewidencjonowania dokumentów, na okoliczność podważenia argumentacji spółki i uzasadniających stwierdzenie rażącego naruszenia prawa. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że domagała się udostępnienia informacji publicznej w zakresie treści jednej umowy zawartej ze spółką KPRD dotyczącej strefy płatnego parkowania. Skarżąca zaznaczyła, że w 2020 roku spółka MPK zatrudniała pracowników w wymiarze 1255,4 etatów (dane ogólnodostępne w sprawozdaniu ujawnionym w KRS), trudno zatem uznać, by znalezienie przez ponad tysiąc dwustu pracowników jednej umowy, mogło sparaliżować działanie spółki. W ocenie skarżącej przeprowadzenie dowodu z dokumentów spółki określających obieg i sposób ewidencjonowania dokumentów jest konieczne i niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości w sprawie. Może podważyć stanowisko spółki i uzasadnić stwierdzenie rażącego naruszenia prawa, oraz wpłynąć na wymiar zasądzonej grzywny. Jednocześnie nie spowoduje to nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Odpowiadając na skargę Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne - Lublin - Sp. z o.o. z siedzibą w Lublinie podtrzymała swoje stanowisko wniosła o oddalenie w całości skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Rzeczywiście zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej dostęp do uzyskania informacji przetworzonej możliwy jest jedynie w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Jeżeli zatem podmiot do którego skierowano wniosek o udostępnienie informacji publicznej kwalifikuje ja jako informację przetworzoną, jest zobowiązany wyznaczyć wnioskodawcy 7 dniowy termin do wykazania istnienia wspomnianej przesłanki. Jej niewykazanie skutkuje natomiast wydaniem decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Jest jasne, że także dla spółki zasady te były oczywiste, uznając zatem, że żądana informacja jest informacją publiczną, czego przecież nie kwestionowała, a ponadto ma charakter informacji przetworzonej słusznie wezwała Fundację do przedstawienia szczególnego interesu prawnego w jej udostępnieniu. Tyle tylko, że takiego stanowiska nie można zaakceptować, co trafnie zrecenzowała skarżąca. Trafnie bowiem uważa, że wnioskowanej informacji nie można przypisać waloru informacji przetworzonej. Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie zawiera definicji pojęcie informacji publicznej przetworzonej. W orzecznictwie ( m.in. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2019 r. I OSK 1056/18 i podane tam orzecznictwo opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych) zwraca się uwagę, że chodzi o informację, która w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego a niezbędnym podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste. Jest wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniana w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych; jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów. Jest wynikiem działań wykraczających poza zakres działań mieszczących się w ramach podstawowych kompetencji organu, kiedy proces powstawania informacji (przetworzonej) skupia podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej na jej wytworzeniu dla wnioskodawcy, odrywając go od przypisanych mu kompetencji i zadań. Przy czym przetworzenia informacji nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników - może być traktowana jako informacja przetworzona. W świetle powyższych uwag nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem spółki, że udostępnienie jednoznacznie wskazanych (poprzez podanie m.in. okresu obowiązywania tylko za 2021r. ) umów w sprawie zarządzanie strefą płatnego parkowania wymaga uprzedniego przetworzenia informacji publicznej w rozumieniu ww. przepisu. Oczywiste jest bowiem, że nie jest to informacja, która w żądanej postaci nie istniała w chwili otrzymania przedmiotowego wniosku, ani też, że w tej postaci nie była w dyspozycji spółki będącej stroną tych umów, a tym samym, że musiałaby ona zostać dopiero na potrzeby wniosku wytworzona w żądanej jakościowo nowej postaci. Trudno zgodzić się również ze stanowiskiem, że odszukanie we własnym rejestrze żądanych umów (wobec ich precyzyjnego oznaczenia przez wnioskodawcę), jak też wykonanie ich kserokopii stanowiłoby dla MPK ponadstandardowy nakład pracy wymagający użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego, jaki związany jest z koniecznością wyodrębnienia żądanych dokumentów. Tym bardziej, że według skarżącej chodzi o jedna umowę jaka miała zostać zawarta w 2021r. , chociaż w samym wniosku wskazano umowy zawarte z KPRD , do czego zresztą spółka w żadnym razie się nie odniosła. Ograniczyła się natomiast do stwierdzenia, że nie posiada rejestru umów w żądanym układzie. O uznaniu żądanej informacji publicznej za informację przetworzoną nie może natomiast świadczyć jedynie konieczność poniesienia ewentualnych dodatkowych kosztów w związku z jej przygotowaniem na potrzeby realizacji wniosku. Należy bowiem zauważyć, że ustawodawca w art. 15 ustawy przewidział, iż tego rodzaju koszty mogą wystąpić już w przypadku konieczności przekształcenia informacji na potrzeby wniosku, przy czym pojęcie "przekształcenia" użyte w powyższym przepisie, nie jest tożsame z przetworzeniem informacji w rozumieniu powołanego art. 3 ust. 1 pkt 1. Jak już wyżej wskazano, przetworzenie informacji to co do zasady wytworzenie jakościowo nowej informacji, nieistniejącej dotychczas w ostatecznym (żądanym przez wnioskodawcę) kształcie. Na przetworzenie informacji składa się szereg działań, które wymagają wkładu inteligentnego, bądź tez ponadstandardowego nakładu pracy. Natomiast przekształcenie informacji wiąże się na ogół jedynie ze zmianą jej nośnika (np. wykonaniem skanu lub kserokopii), tj. zmianą formy, a nie postaci bądź treści informacji. Dodatkowe koszty mogą więc powstać zarówno w związku z przetworzeniem informacji, jak i w związku z jedynie jej przekształceniem, a więc nie przesądzają one o kwalifikacji informacji publicznej jako informacji przetworzonej. Takie koszty każdorazowo mogą zostać nałożone na wnioskodawcę. Stwierdzenie wadliwości oceny, iż żądane w sprawie informacje stanowią informację publiczną przetworzoną, czyni natomiast zbędnymi rozważania co do wystąpienia bądź braku istnienia w niniejszej sprawie powyższej, kwalifikowanej postaci interesu publicznego. Z tych względów zaskarżoną decyzję stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ) należało uchylić. O zwrocie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania obejmujących uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 200 zł, orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 powołanej ustawy