II SA/Lu 250/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. H. w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Decyzją z dnia [..]., znak: [..] wydaną z upoważnienia Wójta Gminy , Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej odmówił E. H. przyznania zasiłku celowego przewidzianego w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 29 sierpnia 2006 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy (Dz. U. Nr 155, poz. 1109). Mimo pouczenia o możliwości i trybie zaskarżenia tej decyzji do organu wyższego stopnia, skarżąca nie wniosła od niej odwołania. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W niniejszej sprawie skarżąca nie wniosła odwołania od decyzji z dnia [..] mimo iż w treści tej decyzji została pouczona o możliwości i trybie wniesienia tego środka zaskarżenia. Zatem, skoro skarżąca nie wyczerpała toku instancji, ograniczając się jedynie do zawiadomienia o przebiegu sprawy jedną z codziennych gazet, należało odrzucić skargę na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., zgodnie z którym, wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę, jeżeli z przyczyn innych niż wskazane w pkt 1 – 5 tego przepisu, wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W związku z powyższym, skarga E. H., jako wniesiona od decyzji organu pierwszej instancji, podlega odrzuceniu na podstawie przepisu art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.