II SA/Lu 250/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. na postanowienie L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] marca 2025 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia postanawia odrzucić skargę. Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z [...] marca 2025 r. odmówił B. S. (dalej: skarżący) przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. L. z [...] stycznia 2025 r., znak: [...] Postanowienie zostało doręczone skarżącemu 15 marca 2025 r., w formie elektronicznej, za pomocą systemu e-Doręczenia (potwierdzenie otrzymania – k. 60 akt adm.). Skarga na ww. postanowienie została wniesiona za pośrednictwem operatora pocztowego 15 kwietnia 2025 r. (k. 6). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga podlega odrzuceniu, jako wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu. Zgodnie z art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. dalej: "p.p.s.a"), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jak wynika z akt sprawy, zaskarżone postanowienie zostało skutecznie doręczone skarżącemu 15 marca 2025 r., co potwierdza dowód w postaci elektronicznego potwierdzenia odbioru (k. 60 akt adm.). Wobec powyższego, ostatnim dniem trzydziestodniowego terminu do złożenia skargi był 14 kwietnia 2025 r. Skarga B. S. została natomiast wniesiona 15 kwietnia 2025 r. (tj. 1 dzień po upływie ustawowego terminu), a więc z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. należało orzec jak wyżej.