II SA/Lu 254/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2023 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku z tytułu wykorzystania niektórych źródeł ciepła postanawia: odrzucić skargę. H. B. (skarżący, strona) wniósł skargę na decyzję SKO w L. z dnia 24 marca 2023 r. dotyczącą odmowy przyznania dodatku z tytułu wykorzystania niektórych źródeł ciepła. Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 6 kwietnia 2023 r. Trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi upłynął w dniu 8 maja 2023 r. Skargę wniesiono 15 maja 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu ze względu na to, że została wniesiona po upływie ustawowego terminu. Zgodnie z art. 54 § 1 i 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja, zawierająca prawidłowe pouczenie o trybie i terminie jej zaskarżenia, została doręczona w dniu 6 kwietnia 2023 r. Trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi upłynął w dniu 8 maja 2023 r. Skargę wniesiono 15 maja 2023 r. (data stempla pocztowego na kopercie z przesyłką, zawierającą skargę). Skarżący wnosząc skargę w tym dniu uchybił terminowi do jej wniesienia. Należy mieć przy tym na uwadze, że jako skarga zostało zakwalifikowane pismo skarżącego z 15 maja 2023 r., zgodnie z odpowiedzią udzieloną przez skarżącego pismem z 6 kwietnia 2025 r. na wezwanie Kolegium. W związku z powyższym, uwzględniając dyspozycję art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji. Jedynie na marginesie można odnotować, że niewytłumaczalnym jest działanie Kolegium, które zareagowało na pismo skarżącego z 15 maja 2023 r. dopiero w maju 2025 r., po dwóch latach od jego wpływu do Kolegium. Kwestia ta nie wpływa jednak na ocenę zachowania terminu do wniesienia skargi, który bezsprzecznie nie został zachowany.