II SA/Lu 255/05

WyrokWSA w Lublinie2005-05-24

Skład orzekający: Maciej Kierek, Dorota Chobian, Witold Falczyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zasadne jest twierdzenie o bezczynności organu w sytuacji, gdy organ wydał decyzje przyznające świadczenia za późniejsze okresy, mimo że strona domagała się świadczeń za okresy wcześniejsze?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że nie doszło do bezczynności organu. Organ I instancji rozpoznał wnioski strony o przyznanie zasiłków, wydając decyzje przyznające świadczenia za późniejsze okresy. Fakt, że strona domagała się świadczeń za okresy wcześniejsze, nie stanowi podstawy do stwierdzenia bezczynności, a ewentualne niezadowolenie z okresu przyznania świadczeń powinno być kwestionowane w drodze odwołania od wydanych decyzji.
Stan faktyczny
Skarżąca S.L. wniosła o przyznanie zasiłków rodzinnych, pielęgnacyjnego i stałego za okresy od października 2003 r. do kwietnia 2004 r. Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej wydał decyzje przyznające świadczenia za późniejsze okresy (od maja 2004 r.). Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy własną decyzję, uznając zażalenie skarżącej na bezczynność organu I instancji za nieuzasadnione, wskazując na wydanie decyzji przyznających świadczenia. Skarżąca wniosła skargę do WSA, zarzucając organom nierozpoznanie wniosków za wcześniejsze okresy.
Rozstrzygnięcie
Skargę oddalono.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Kierek sprawozdawca, Sędziowie Sędzia WSA (del) Dorota Chobian, Sędzia NSA Witold Falczyński, Protokolant Referent Joanna Janiak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2005 r. sprawy ze skargi S.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zażalenia na bezczynność organu w sprawie zasiłków rodzinnych, zasiłku pielęgnacyjnego i zasiłku stałego I. skargę oddala; II. przyznaje adw. M.J. wynagrodzenie w kwocie 240 /dwieście czterdzieści/ złotych tytułem nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu; płatne ze środków Skarbu Państwa /kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Decyzją z dnia [...] stycznia 2005r.,Rep. [...] wydaną na podstawie art. 138§1pkt.1 w zw. z art.37§1kpa Samorządowe Kolegium Odwoławcze po ponownym rozpoznaniu sprawy na wniosek S.L. utrzymało w mocy decyzję własną z dnia [...] grudnia 2004r., Rep. [...] nie uwzględniającą jej zażalenia na bezczynność Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że S.L. wnosiła o przyznanie jej zasiłków rodzinnych, zasiłku pielęgnacyjnego na rzecz synów: R., W. i J. oraz zasiłku stałego. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2004r., znak: [...] Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej odmówił przyznania jej zasiłków rodzinnych i pielęgnacyjnego, wyjaśniając, że nie leży to w zakresie kompetencji Ośrodka. S.L. zaskarżyła powyższą decyzję do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które po rozpoznaniu zażalenia decyzję uchyliło podnosząc, że w toku postępowania odwoławczego weszły w życie przepisy znowelizowanej ustawy o świadczeniach rodzinnych, a zatem uzasadnione stało się ponowne rozpoznanie sprawy przez organ I instancji i wydanie rozstrzygnięcia na podstawie aktualnych przepisów.(decyzja z dnia [...] sierpnia 2004r., Nr rep. [...]) Z tych samych względów Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] sierpnia 2004r., Rep. [...] uchyliło decyzję organu I instancji odmawiającą przyznania S.L. zasiłku stałego i umorzyło postępowanie. Ponadto organ wyjaśnił, że w dniu [...] maja 2004r. Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej wydał decyzje, na podstawie których przyznał S.L. szereg świadczeń, w istocie zaspokajające jej żądania: 1) zasiłek rodzinny na trzech synów w kwocie 139zł miesięcznie na okres od 1 maja 2004r. do 31 sierpnia 2005r.; 2) dodatek z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego w kwocie 70 zł miesięcznie na okres od 1 maja 2004r. do 31 sierpnia 2005r.; 3) dodatek z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego dla trzech synów w kwocie 270zł płatny we wrześniu 2004r.; 4) świadczenie pielęgnacyjne w kwocie 420zł miesięcznie na okres od 1 maja 2004r. do 31 sierpnia 2005r.; 5) dodatek pielęgnacyjny dla syna R. w kwocie 144zł miesięcznie na okres od 1 maja 2004r. do 31 grudnia 2004r., Z powyższych względów, zażalenie zarzucające nierozpoznanie przez organ I instancji wniosków o przyznanie zasiłków: rodzinnych, stałego i pielęgnacyjnego nie zasługuje na uwzględnienie. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosła S.L., kwestionując decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2005r. Skarżąca podniosła, że domagała się przyznania jej zasiłków za wcześniejsze okresy, tj. od 1 października 2003r. do 30 kwietnia 2004r. - zasiłku stałego oraz od 1 stycznia 2004r. do 30 kwietnia 2004r.- zasiłków rodzinnych i pielęgnacyjnego. Jej zdaniem organy nie rozstrzygnęły tego wniosku, bowiem przyznały jej świadczenia za późniejsze okresy. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art.1§ 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem. Zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Postępowanie dotyczy bezczynności Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. W świetle art. 37§1 oraz art. 35 i 36 kpa na nie załatwienie sprawy bez zbędnej zwłoki stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Sąd administracyjny uwzględniając skargę na bezczynność organu zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 153, poz.1270) W rozpoznawanej sprawie nie ma podstaw do stwierdzenia bezczynności Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej i nałożenia na niego obowiązków wymienionych w art.149 powołanej ustawy. Jak wynika ze zgromadzonych dokumentów, organ I instancji rozpatrzył wnioski skarżącej o przyznanie jej zasiłku pielęgnacyjnego, rodzinnego i stałego. W przedmiocie zasiłku rodzinnego Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej wydał w dniu [...] maja 2004r. decyzję /znak: [...]/k. 86/, zmienioną decyzją z dnia [...] września 2004r. /k. 71/ którą przyznał S.L. zasiłek rodzinny w kwocie 139,00zł miesięcznie wraz z dodatkami na rzecz jej syna R.L.. Również w dniu [...] maja 2004r. odrębnymi decyzjami przyznano skarżącej na podstawie przepisów ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. Nr 228, poz.2255 ze zm.) inne świadczenia, o które wnosiła: świadczenie pielęgnacyjne (uregulowane w ustawie z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej jako zasiłek stały) w kwocie 420zł miesięcznie za okres od 1 maja 2004r. do 31 sierpnia 2005r. /znak: [...], k.91/ oraz zasiłek pielęgnacyjny dla syna R.L. na okres od 1 maja 2004r. do 31 grudnia 2004r. w wysokości 144zł miesięcznie /znak: [...], k. 88/. Ponadto decyzją z [...] grudnia 2004r., znak: [...] przyznano skarżącej świadczenie pielęgnacyjne w kwocie 420zł miesięcznie na kolejny okres tj. od 5 grudnia 2004r. do 31 sierpnia 2005r. /k. 102/. Natomiast decyzjami z dnia [...] grudnia 2004r. /znak: [...]/ organ I instancji odmówił przyznania jej zasiłku pielęgnacyjnego na rzecz syna R. na okres od 1 stycznia 2004r. do 30 kwietnia 2004r. oraz świadczenia pielęgnacyjnego na okres od 1 grudnia 2003r. do 30 kwietnia 2004r. /k. 100-101/ Rozpoznanie przez organ I instancji wniosków skarżącej i wydanie decyzji czyni bezpodstawnym zgłaszany przez nią zarzut bezczynności organu. W sytuacji występującej w sprawie organ odwoławczy prawidłowo zatem stwierdził, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, zaś zobowiązanie organu I instancji przez Sąd do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności - zgodnie z art.149 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – jest bezcelowe. Ubocznie należy wyjaśnić, że strona niezadowolona z rozstrzygnięć organu, w tym w szczególności z okresów, za które przyznano świadczenia, ma prawo je zakwestionować, wnosząc od nich odwołanie do organu wyższego stopnia. Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdzając, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza, skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270)

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło