II SA/Lu 255/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 22 marca 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie warunków zabudowy. M. B. w skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, sąd na wniosek skarżącego może na podstawie z art. 61 § 3 p.p.s.a. wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ochrona udzielana wnioskodawcy ma charakter tymczasowy. W myśl bowiem art. 61 § 6 p.p.s.a wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek: niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie budzi wątpliwości wyrażane w orzecznictwie stanowisko, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 października 2010 r. I GZ 316/10). To na skarżącej spoczywa bowiem obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Oznacza to, że wnioskodawca powinien wskazać konkretne okoliczności świadczące o tym, że w związku z wykonaniem decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie jest w tym zakresie wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno wskazywać takie okoliczności, które pozwolą na uznanie, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Skarżąca nie wskazuje konkretnych okoliczności, mogących potwierdzić, że zachodzą przesłanki ustawowe wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżąca nie twierdzi nawet, że w związku z wykonaniem decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle powyższego stwierdzić należy, że skarżąca nie uprawdopodobniła, że w jej przypadku spełnione zostały przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.