II SA/Lu 255/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 22 marca 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie warunków zabudowy. M. B. w skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 20 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 3 czerwca 2013 r. wpłynęło pismo M. B. z dnia 31 maja 2013 r., w którym wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zarządzeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 12 czerwca 2013 r. skarżąca została wezwana do wyjaśnienia, czy pismo z dnia 31 maja 2013 r. jest zażaleniem na postanowienie Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Lublinie z dnia 20 maja 2013 r. Pismem z dnia 26 czerwca 2013 r. skarżąca wyjaśniła, że pismo z dnia 31 maja 2013 r. nie jest zażaleniem na postanowienie Sądu z dnia 20 maja 2013 r., a ponownym wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, sąd na wniosek skarżącego może na podstawie z art. 61 § 3 p.p.s.a. wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ochrona udzielana wnioskodawcy ma charakter tymczasowy. W myśl bowiem art. 61 § 6 p.p.s.a wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek: niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie budzi wątpliwości wyrażane w orzecznictwie stanowisko, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 października 2010 r. I GZ 316/10). To na skarżącej spoczywa bowiem obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Oznacza to, że wnioskodawca powinien wskazać konkretne okoliczności świadczące o tym, że w związku z wykonaniem decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie jest w tym zakresie wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno wskazywać takie okoliczności, które pozwolą na uznanie, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Ponadto stosownie do treści art. 165 p.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane, bądź zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociaż były zaskarżone, a nawet prawomocne. W niniejszej sprawie Sąd postanowieniem z dnia 20 maja 2013 r. odmówił skarżącej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca wnioskiem z dnia 31 maja 2013 r. uzupełnionym pismem z dnia 24 czerwca 2013 r., zwróciła się ponownie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W związku z powyższym, stosownie do wyżej powoływanego art. 165 p.p.s.a. konieczne jest zbadanie, czy od momentu wydania postanowienia z dnia 20 maja 2013 r. pojawiły się nowe okoliczności sprawy uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca we wniosku z dnia 31 maja 2013 r. stwierdziła, że w związku z wykonaniem decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku skarżąca nie wyjaśniła, które z przywołanych przez nią okoliczności mogą spowodować trudne do odwrócenia skutki, a które powodują niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody, bądź też łącznie spełniają obie przesłanki. Podkreślić należy, że to na skarżącej spoczywał obowiązek przestawienia i sformułowania wniosku w taki sposób, aby Sąd mógł ocenić czy spełnione są przesłanki zawarte w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zdaniem Sądu skarżąca nie przestawiła żadnych nowych okoliczności sprawy, które uzasadniałyby zmianę rozstrzygnięcia Sądu z dnia 20 maja 2013 r. (art. 165 p.p.s.a.). Wynika to z faktu, że od momentu wydania postanowienia z dnia 20 maja 2013 r. nie pojawiły się w sprawie nowe okoliczności, które uzasadniały wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W świetle powyższego stwierdzić należy, że skarżąca nie uprawdopodobniła, że w jej przypadku spełnione zostały przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.