II SA/Lu 255/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos - Janusz, Sędzia NSA Maria Wieczorek - Zalewska, Protokolant Starszy asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2016 r. na rozprawie sprawy ze skargi D.W. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. Rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. L. Komendant Wojewódzki Policji po rozpatrzeniu odwołania D. W. od rozkazu personalnego nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w C. z dnia [...] lipca 2015 r. w sprawie zwolnienia ze służby w Policji z dniem [...] lipca 2015 r. na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 8 ustawy z dnia [...] kwietnia 1990 r. o Policji – utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz personalny. W skardze na ten rozkaz skarżący D. W. wniósł o uchylenie zaskarżonego rozkazu, zarzucając, naruszenie art. 41 ust. 2 pkt 8 ustawy z dnia [...] kwietnia 1990 r. o Policji, art. 7,8 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a., 77k.p.a. w zw. z art. 80 i 107 par. 3 k.p.a. W uzasadnieniu skargi przedstawił szczegółowo swoje zarzuty. Następnie pismem z dnia [...] maja 2016 r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu cofnięcie skargi w niniejszej sprawie nie jest niedopuszczalne w rozumieniu art. 60 p.p.s.a. Dlatego też – na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – postępowanie należało umorzyć. Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia