II SA/Lu 258/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca),, Asesor WSA Wojciech Kręcisz, Protokolant Asystent sędziego Agnieszka Wąsikowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2006 r. sprawy ze skargi L. B. na decyzję Wojewody z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę oddala skargę. II SA/Lu 258/06 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] Starosta Powiatowy w odmówił L. B. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę wiaty składowej na działce gruntu nr 854, położonej w O. L. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wskazał, że decyzją z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał L. B. wykonanie rozbiórki drewnianego budynku gospodarczego, zlokalizowanego na działce nr [...]. Obowiązek ten nie został wykonany. Zgodnie zatem z art. 35 ust. 5 ustawy – prawo budowlane właściwy organ wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Decyzją z dnia [...] Wojewoda, po rozpoznaniu odwołania L. B., utrzymał decyzję Starosty Powiatowego w mocy. Wyrokiem z dnia 23 czerwca 2005 r. w sprawie II SA/Lu 436/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił decyzję Wojewody dnia [...], wskazując na niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności faktycznych dotyczących wykonania nakazu rozbiórki. Decyzją z dnia [...] Wojewoda , po ponownym rozpoznaniu sprawy, utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatowego z [...] W uzasadnieniu decyzji organ drugiej instancji stwierdził, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie nakazał uzupełnienie postępowania dowodowego. Rozpoznając sprawę ponownie organ odwoławczy dokonał w dniu 21 grudnia 2005 r. oględzin na działce nr [...] w O. L. i ustalił, że na działce tej znajduje się wiata o wymiarach 22,20 m x 8,03 m, o konstrukcji szkieletowo-drewnianej, posadowiona na stopach betonowych. Jednocześnie organ ustalił, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. prowadzi na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 29 stycznia 2004 r. postępowanie egzekucyjne dotyczące obowiązku rozbiórki drewnianego obiektu o wymiarach 22,20 x 8,00 m usytuowanego na działce nr [...]. Postępowanie prowadzone jest w związku z niewykonaniem nakazu rozbiórki wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] Wniosek L. B. z dnia [...] o wydanie pozwolenia na budowę, będący przedmiotem sprawy niniejszej dotyczy działki, na której znajduje się obiekt, co do którego orzeczono nakaz rozbiórki. Organ odniósł się także do powołanego przez odwołującego się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 14 stycznia 2005 r., uchylającego postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymujące w mocy odmowę umorzenia postępowania egzekucyjnego i stwierdził, że wyrok ten nie ma wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie niniejszej. Organ musi bowiem działać na podstawie prawa. Przepisy ustawy – prawo budowlane nakazują odmowę wydania pozwolenia, gdy na działce znajduje się obiekt, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki. Od decyzji organu drugiej instancji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniósł L. B. Skarżący zarzuca, że decyzja wydana została na podstawie nieprawdziwych danych. Zdaniem skarżącego, skoro decyzja nakazująca rozbiórkę dotyczy obiektu usytuowanego w odległości 16,20 m od drewnianego obiektu na działce skarżącego, to stwierdzony w czasie oględzin dokonanych w dniu 21 grudnia 2005 r. obiekt nie jest tym, o którym mowa w decyzji, usytuowany jest on bowiem w odległości 14,58 m a nie 16,20 m od drewnianego obiektu (w skardze wskazał skarżący odległość 12, 38 m, co sprostował następnie pismem z dnia 6 kwietnia 2006 r. – k. 10). Skarżący zarzucił, że jest to już inny obiekt, co wynika z przepisów prawa budowlanego. W piśmie z dnia 6 kwietnia 2006 r. skarżący powołał się ponadto na wydane już po wniesieniu skargi postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], uchylające postanowienie własne z dnia [...] oraz postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lubartowie z dnia [...] o odmowie umorzenia grzywny nałożonej w celu przymuszenia. W odpowiedzi na skargę organ drugiej instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i podnosząc, że nie ustąpiły przyczyny odmowy udzielenia pozwolenia na budowę. W ocenie organu zarówno wymiary obiektu, jak i fakt jego istnienia na działce nr 854 potwierdzają, że odmowa udzielenia pozwolenia na budowę była uzasadniona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego, ani przepisów postępowania. W myśl przepisu art. 35 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zmianami) właściwy organ wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki. Jak wynika z akt postępowania administracyjnego (akta organu I instancji), skarżący złożył w dniu 21 stycznia 2005 r. wniosek o pozwolenie na budowę wiaty do składowania słomy i siana na działce nr [...], położonej w O. L. Do wniosku dołączony został wypis z rejestru gruntów, z którego wynika, że skarżący jest właścicielem nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o powierzchni 0,2240 ha, położonej w O. L., objętej księgą wieczystą Kw Nr [...]. Należy zauważyć, że w oświadczeniu o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane skarżący omyłkowo wskazał działkę numer [...], zamiast [...]. Taki sam błąd występuje w decyzji o warunkach zabudowy i projekcie zagospodarowania działki. Z kolei na mapie dla celów projektowych naniesiono prawidłowy numer działki, a w opisie ponownie błędnie wskazano numer [...]. Nie ulega jednak wątpliwości, że wniosek o pozwolenie na budowę dotyczy działki nr [...], a wskazanie numeru [...] jest wynikiem oczywistej omyłki. Organy administracji prawidłowo ustaliły, że na działce nr [...] znajduje się obiekt, w stosunku do którego orzeczony został nakaz rozbiórki. Ustalenie to znajduje potwierdzenie w przeprowadzonych dowodach. Jak wynika z akt postępowania administracyjnego, decyzją z dnia [...] r. Nr PINP [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. nakazał skarżącemu wykonanie rozbiórki drewnianego obiektu gospodarczego o wymiarach 22,20 m x 8,00 m, znajdującego się na działce nr [...], położonej w O. L., stanowiącej własność skarżącego. Obowiązek ten nie został przez skarżącego wykonany, co potwierdziły oględziny dokonane przez organ drugiej instancji w dniu 21 grudnia 2005 r. W protokole oględzin, przeprowadzonych z udziałem skarżącego, odnotowano, że na działce nr [...] znajduje się wiata drewniana na składowanie słomy o wymiarach 22,20 m x 8,03 m, o konstrukcji szkieletowej, postawiona na stopach betonowych, pokryta blachą trapezową. Wymiary i opis tego obiektu wskazują w sposób nie budzący wątpliwości, że drewniany obiekt wskazany w decyzji z dnia [...] i wiata drewniana opisana w protokole oględzin z dnia 21 grudnia 2005 r. to ten sam obiekt. Wprawdzie skarżący podnosi, że wiata położona jest w odległości 14,85 od szopy drewnianej, znajdującej się na tej samej działce, podczas gdy decyzja z dnia [...] dotyczy obiektu znajdującego się w odległości 16,20 m od szopy, jak jednak sam przyznał na rozprawie w dniu 11 maja 2006 r. jest to ta sama wiata, co do której orzeczony został nakaz rozbiórki, przesunięta jednak o około 1,5 m w kierunku szopy drewnianej. Skarżący przyznał również, że to on przesunął wiatę. Stąd różnica w odległościach. Błędny jest pogląd skarżącego, jakoby przesunięcie obiektu budowlanego, w stosunku do którego orzeczony został nakaz rozbiórki, powodujące zmianę usytuowania obiektu na tej samej działce oznacza, iż nie istnieje obiekt, co do którego orzeczono nakaz rozbiórki, a tym samym brak przeszkód do wydania pozwolenia na budowę. Z przepisu art. 35 ust. 5 wynika wprost, że odmowa zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę następuje, jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki. Projekt zagospodarowania dotyczy działek nr [...] i [...]. Na działce nr [...] nadal znajduje się, mimo nieznacznej zmiany usytuowania, obiekt objęty nakazem rozbiórki. Przesunięcie obiektu w granicach tej samej działki nie stanowi rozbiórki w rozumieniu przepisu art. 48 ustawy – prawo budowlane. Nakaz wynikający z decyzji z dnia [...] nie został więc wykonany. Okoliczność tę potwierdza także pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] (k. 5 akt organu drugiej instancji). Niemożliwe jest w tej sytuacji udzielenie pozwolenia na budowę zarówno na obiekt identyczny, jak objęty nakazem rozbiórki (por. opis techniczny projektowanego budynku), jak i na jakikolwiek inny obiekt budowlany, wymagający pozwolenia na budowę. Należy podkreślić, że istniejące poprzednio wątpliwości co do wykonania nakazu rozbiórki zostały w niniejszym postępowaniu należycie wyjaśnione. Postępowanie zmierzające do ustalenia stanu faktycznego, zgodnego z rzeczywistością i wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy przeprowadzone zostało w rozpoznawanej sprawie zgodnie z art. 7 kodeksu postępowania administracyjnego, który stanowi, że w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Dowody dotyczące wszystkich mających znaczenie prawne dla sprawy faktów zebrane zostały i rozpatrzone w sposób wyczerpujący (art. 77 § 1 k.p.a.). Ocena dowodów dokonana została na podstawie całokształtu materiału dowodowego (art. 80 k.p.a.). Dla oceny, czy nie zachodziły przeszkody do wydania pozwolenia na budowę bez znaczenia jest podnoszona przez skarżącego okoliczność, że postanowieniem z dnia [...] Lubelski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił swoje postanowienie z dnia [...] oraz postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia grzywny nałożonej w celu przymuszenia wykonania obowiązku rozbiórki. Fakt niewykonania rozbiórki został w sposób jednoznaczny ustalony w sprawie niniejszej, a uchybienia proceduralne w toku postępowania egzekucyjnego, prowadzące do uchylenia wskazanych wyżej postanowień o nałożeniu grzywny nie mogą zmienić dokonanej oceny prawidłowości decyzji odmawiającej udzielenia pozwolenia na budowę. Dla oceny tej istotny jest stan faktyczny z daty orzekania przez organ drugiej instancji, który to stan nie budzi wątpliwości. Jeśli skarżący w wyniku prowadzonego postępowania egzekucyjnego wykona nakaz rozbiórki, będzie mógł ponownie ubiegać się o pozwolenie na budowę. Z tych wszystkich względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)