II SA/Lu 258/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 15 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata E. O. – M. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi H. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego p o s t a n a w i a odmówić przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Adwokat E. O. – M. wyznaczona przez Okręgową Radę Adwokacką w L. pełnomocnikiem z urzędu skarżącej wniosła w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wniosek zawiera oświadczenie z treści, którego wynika, że opłaty za udzieloną pomoc prawną nie zostały uiszczone w całości ani w części. Wniosek zawiera również oświadczenie, że dołączona do niego potwierdzona za zgodność kserokopia potwierdzenia nadania przesyłki na adres skarżącej jest potwierdzeniem nadania opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Do wniosku dołączono fakturę VAT wystawioną w związku z zakupem znaczków pocztowych oraz opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wnioskodawczyni informuje skarżącą, że wydany w niniejsze sprawie wyrok jest prawomocny w związku, z czym nie przysługuje od niego skarga kasacyjna. W dalszej części opinii wnioskodawczyni przytacza treść art. 168 § 1 i art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", i oświadcza, że w niniejszej sprawie brała pod uwagę sporządzenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Następnie stwierdza, że w trakcie zapoznawania się przez nią z aktami sprawy ustaliła, iż brak jest w nich akt administracyjnych, co uniemożliwiło jej analizę i ocenę tego czy w sprawie występują przesłanki do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej a zarazem i wniesienia o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do unormowania art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Aktem normatywnym określającym zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez adwokata jest rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) zwane dalej "rozporządzeniem". Stosownie do unormowania § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej zostało przeciwstawione sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej. Oznacza to, że o opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej można mówić wówczas, gdy w jej treści adwokat zgodnie z najlepszą wiedzą, poddając analizie przesłanki prawne i faktyczne wydanego wyroku dochodzi do wniosku, iż nie ma podstaw do kwestionowania orzeczenia Sądu pierwszej instancji, a więc nie ma podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej (por. postanowienia NSA z dnia 23 marca 2011 r., sygn. akt II OZ 106/11 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W sprawie niniejszej przedłożona przez wnioskodawczynię opinia nie zawiera analizy przesłanek prawnych i faktycznych wydanego w sprawie niniejszej wyroku pod kątem ustalenia występowania podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. Z tego powodu pismo to nie może być uznane za opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Jednocześnie podnieść należy, że odesłanie przez Sąd akt administracyjnych Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu nie może usprawiedliwiać nie dokonania przez wnioskodawczynię analizy wydanego w sprawie niniejszej wyroku pod kątem ustalenia występowania przesłanek uzasadniających sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Wnioskodawczyni nie wskazuje bowiem na okoliczności, które uniemożliwiłyby jej zapoznanie się z aktami administracyjnymi w siedzibie organu administracji, która znajduje się w tym samym mieście co kancelaria wnioskodawczyni. Artykuł 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (tekst jednolity: Dz.U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1058 ze zm.) stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ponosi Skarb Państwa. Tak więc wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 p.p.s.a. dotyczy tylko pomocy "udzielonej" (por. postanowienie Sądu Najwyższego – Izba Karna z dnia 24 maja 2005 r., sygn. akt I KZP 15/2005, OSNKW 2005/7-8/60) przy czym musi to być pomoc faktycznie, realnie udzielona (por. postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 720/04, ONSAiWSA 2005/5/93; postanowienie NSA z dnia 18 października 2007 r., sygn. akt II FZ 513/07 - Legalis). Skoro zaś w sprawie niniejszej wnioskodawczyni nie sporządziła w istocie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i jednocześnie nie podejmując działań zmierzających do zapoznania się z aktami administracyjnymi nie dochowała należytej staranności w reprezentowaniu interesów skarżącej nie można przyjąć aby udzieliła jej faktycznej pomocy prawnej. Tym samym nie można przyjąć aby wnioskodawczyni zasługiwała na przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz zwrot wydatków z tym związanych. Mając na względzie powyższe należało orzec jak w sentencji postanowienia.