II SA/Lu 261/07

Lublin, dnia 10 kwietnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia [...], sygn. akt II SA/Lu 952/05 w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie samowoli budowlanej p o s t a n a w i a odrzucić skargę o wznowienie postępowania. Pismem z dnia 16 marca 2007 r. M. K. złożyła skargę o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 952/05. Z treści skargi wynika, że skarżąca nie zgadza się z postanowieniem Sądu z dnia 22 stycznia 2007 r., sygn. akt II SA/Lu 952/05, odrzucającym jej skargę kasacyjną od wyroku Sądu z dnia 20 września 2006 r., sygn. akt II SA/Lu 952/05, oddalającego skargę M. K. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr WINB. [...] w przedmiocie uchylenia decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] oraz umorzenia postępowania pierwszej instancji w sprawie samowoli budowlanej. Skarżąca podnosi, że dokumenty, w oparciu o które orzekały organy nadzoru budowlanego w niniejszej sprawie, zostały przez te organy sfałszowane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w przypadkach wskazanych w tej ustawie można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Zgodnie natomiast z art. 168 § 1 ustawy orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. A zatem o dopuszczalności wznowienia postępowania decydują następujące warunki: 1. musi istnieć orzeczenie sądu, od którego została wniesiona skarga o wznowienie postępowania; 2. orzeczenie to musi być prawomocne; 3. orzeczenie musi kończyć postępowanie w sprawie. Jedynie w wypadku łącznego wystąpienia wszystkich warunków można mówić o dopuszczalności skargi, pozostawiając dalszemu badaniu ustawowe podstawy wznowienia. Z akt sprawy o sygn. akt II SA/Lu 952/05 wynika, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie po rozpoznaniu sprawy ze skargi M. K. na powołaną wyżej decyzję na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] wyrokiem z dnia 20 września 2006 r. oddalił skargę. Na wniosek skarżącej zostało sporządzone uzasadnienie wyroku, które doręczono skarżącej w dniu 2 listopada 2006 r. M. K. w dniu 1 grudnia 2006 r. (data stempla pocztowego), a więc z zachowaniem trzydziestodniowego terminu wniosła samodzielnie sporządzoną skargę kasacyjną od wyżej powołanego wyroku Sądu z dnia 20 września 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 22 stycznia 2007 r., sygn. akt II SA/Lu 952/05, odrzucił skargę kasacyjną M. K. w tej sprawie jako niedopuszczalną. Odpis tego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony z urzędu skarżącej w dniu 12 marca 2007 r. W dniu 16 marca 2007 r., a zatem w terminie otwartym do wniesienia zażalenia na wskazane postanowienie z dnia 22 stycznia 2007 r., skarżąca złożyła pismo zatytułowane "zażalenie na postanowienie z dn. 22 stycznia dotyczy syg II SA/Lu 952/05". Z treści tego pisma wynika, iż skarżąca składa zażalenie na powołane postanowienie Sądu oraz skargę o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 952/05. W tej sytuacji skarga M. K. o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu. Skarżąca złożyła skargę o wznowienie postępowania, które nie zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Jak wskazano na wstępie, orzeczenie staje się bowiem prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Wydany w sprawie wyrok w chwili złożenia skargi o wznowienie nie był prawomocny, ponieważ strona skarżąca wniosła w ustawowym terminie środek odwoławczy w postaci zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 22 stycznia 2007 r. odrzucające jej skargę kasacyjną od wyroku z dnia 20 września 2006 r., którym Sądu oddalił skargę M. K. Stwierdzenie przez Sąd, że nie został spełniony warunek prawomocności orzeczenia, skutkuje niedopuszczalnością skargi o wznowienie postępowania, a w konsekwencji odrzuceniem tej skargi. Z tych też względów i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 270 i art. 276 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.