II SA/Lu 261/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. U. na decyzję [...] Spółki Akcyjnej w Lublinie z dnia [...] 2014 r., nr [...], w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 20 marca 2014 r. do Sądu wpłynęła skarga A. U., reprezentowanej przez adwokat A. P., na decyzję [...] Spółki Akcyjnej w Lublinie w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Zarządzeniem z dnia 10 kwietnia 2014 r. Sąd wezwał fachowego pełnomocnika skarżącej do wskazania, w terminie 7 dni, numeru i daty zaskarżonego aktu. Wezwanie do wykonania tego zarządzenia doręczono pełnomocnikowi strony w dniu 17 kwietnia 2014 r. (k. 48). W piśmie z dnia 23 kwietnia 2014 r. adwokat A. P. wyjaśniła, że skarga dotyczy decyzji [...] Spółki Akcyjnej w Lublinie z dnia 7 stycznia 2014 r., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "P.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn obejmuje w szczególności sytuację, gdy przedmiotem zaskarżenia jest decyzja, od której przysługiwał stronie środek zaskarżenia w administracyjnym toku instancji. W świetle bowiem art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega bowiem jedynie decyzja ostateczna. Z przepisów art. 16 i 17 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.) wynika, że odmowa udostępnienia informacji publicznej następuje w drodze decyzji. W przypadku, gdy decyzję tę wydaje podmiot obowiązany do udostępnienia informacji, niebędący organem władzy publicznej (taki jak na przykład [...] S.A. w Lublinie), od decyzji tej nie służy odwołanie, lecz wnioskodawca może wystąpić do wspomnianego podmiotu o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołania. Skarżącej przysługiwało prawo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w której Spółka [...] wydała zaskarżoną decyzję z dnia 7 stycznia 2014 r., nr [...]. Oznacza to, że kontrola legalności tej decyzji byłaby dopuszczalna tylko w przypadku złożenia skargi na decyzję [...] S.A., wydaną po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W rozpoznawanej sprawie, po rozstrzygnięciu wniosku skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy, w dniu 21 stycznia 2014 r. wydana została przez [...] S.A. z siedzibą w Lublinie decyzja ostateczna oznaczona numerem [...]. Fachowy pełnomocnik skarżącej, wezwany przez Sąd sprecyzowania skargi, wyjaśnił jednak, że w niniejszej sprawie zaskarżona została decyzja z dnia 7 stycznia 2014 r., nr [...]. Skargę na wskazaną wyżej decyzję 7 stycznia 2014 r., nr [...], należało zatem odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie powołanego art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu. Sygn. akt II SA/Lu 261/14