II SA/Lu 263/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia; w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia. B. K. w skardze na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 27 sierpnia 2015 r. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia w wysokości [....] zł z powodu nie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym z dnia 15 kwietnia 2014 r., nr [....] tj. dostosowania liczby dzieci w przedszkolu do aktualnych warunków przestrzennych placówki – wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że wykonanie obowiązku, o którym mowa w tytule wykonawczym spowoduje trudne do odwrócenia skutki, które spowodują istotną i trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie i przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Skarżąca podniosła, że nie pozostaje bez znaczenia także fakt, że na stronę została nałożona kolejna grzywna, co wyłącznej kwocie daje [...] zł. Poza tym wskazano, że nagłe przerwanie świadczenia tj. usług w sferze oświatowo-wychowawczej może mieć duży wpływ na dzieci uczęszczające do placówki, jak również może stanowić utrudnienie dla rodziców, którzy mogą mieć problem z możliwością przeniesienia ich w inne miejsce. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co na następuje: Zgodnie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z dnia 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 8 sierpnia 2013 r., sygn. akt II FSK 1706/13 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W ocenie Sądu w sprawie zachodzą podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Wykonanie jego skutkować będzie przede wszystkim koniecznością znalezienia nowego miejsca dla dzieci i przeniesienie ich do innej placówki. Nakład związanych z tym prac spowodują, że następstwa wykonania zaskarżonego postanowienia doprowadzą do istotnej zmiany rzeczywistości a powrót do stanu poprzedniego będzie możliwy jedynie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Nie ulega także wątpliwości, że z uwagi na podniesione we wniosku okoliczności – odnoszące się do łączną sumy pieniężnej, do jakiej skarżąca została zobowiązana - wykonanie zaskarżonego postanowienia decyzji może spowodować niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody dla skarżącej, a tym samym uzasadnia uwzględnienie jej wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej. Z powyższych względów na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. należało wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia.